ถังชงสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
ถึงกับพูดตะกุกตะกัก "สาม สามแสน? คุณบอกว่าจะให้ สามแสนงั้นเหรอ?!"
ไม่ใช่สามร้อย ไม่ใช่สามพัน
แต่เป็นสามแสน?!
จางเยว่หลินเพิ่งเคยเห็นถังชงมีอารมณ์แปรปรวนถึงเพียงนี้ เพราะรู้จำนวนเงินรางวัลนำจับ
เขารู้สึกขำอย่างประหลาด พลางตอบ "ใช่ แต่ต้องเป็นเบาะแสสำคัญที่ทำให้เราจับตัวฆาตกรได้"
ถังชงเก็บสีหน้า ถาม "ขอแค่เบาะแสนั้นช่วยพวกคุณจับฆาตกรได้ก็พอใช่ไหม?"
จางเยว่หลินเห็นถังชงสนใจขนาดนี้ อดกังวลไม่ได้
เขาเตือน "ฆาตกรต่อเนื่องคนนี้ก่อคดีสะเทือนขวัญมามากมาย ใช้วิธีโหดเหี้ยม ไม่มีเหยื่อรายไหนรอดจากเงื้อมมือเขาได้เลย คุณถัง คุณยังสาว ยังมีโอกาสหาเงินได้อีกมาก อย่าเอาเงินรางวัลนำจับมาเสี่ยงชีวิตเลย"
ถังชง "ฉันเข้าใจ"
เธอจะหาเบาะแสภายใต้การรักษาความปลอดภัยของตัวเอง
คนอื่นอาจต้องเข้าใกล้ชิดอาชญากร
ส่วนเธอแค่ถาม "สายลับ" บางส่วนก็พอ
นั่นมันสามแสนเลยนะ!
ไม่ใช่แค่ใช้หนี้เงินกู้เพื่อการศึกษาได้หมด ยังเช่าที่อยู่ที่ปลอดภัยกว่าได้ด้วย
เงินที่เหลืออาจพอให้เธอนอนอยู่เฉย ๆ ได้หลายปี ทำเรื่องที่อยากทำ
อย่างน้อยก็ไม่ต้องทนอยู่ในบริษัทห่วยนั่นอีกเพื่อเงิน!
ถังชงคิดแล้ว ได้ความคิด
เธอถามอีกครั้ง "ฉันกลับได้หรือยัง?"
จางเยว่หลินพยักหน้า เรียกคนไปส่งถังชง ก่อนไปยังสั่งกำชับอีกประโยค
"คุณถัง ถ้ามีเบาะแสอะไรก็โทรหาผมได้เลย แต่ต้องจำไว้ อย่าพยายามทำอะไรด้วยตัวเอง ชีวิตคุณสำคัญที่สุด"