โรงพัก 62
ห้องทำงานผู้การตำรวจนครบาลใหญ่สุดในตึก และกันเสียงดีที่สุดด้วย
แต่ก็ยังไม่อาจกลบเสียงตะคอกของบรอนต์ได้
ทุกคนคอยจับตาดูอย่างลับๆ พลางเดินอย่างระมัดระวัง หวั่นว่าหากพลาดพลั้งจะกลายเป็นเป้าระบายอารมณ์ของอีกฝ่าย
ยกเว้นถังชง หล่อนนั่งพลิกดูเอกสารคนไร้บ้านที่ FBI สอบสวนอย่างสงบนิ่ง
บางครั้งก็หยิบผลไม้ที่เซอลีนปอกเปลือกหั่นชิ้นให้เข้าปาก
ดูไม่เหมือนอยู่ในโรงพัก แต่เหมือนกำลังพักผ่อนหย่อนใจในแหล่งท่องเที่ยว
“ตึง!” ประตูถูกผลักกระแทก
บรอนต์สีหน้าบึ้งตึงก้าวออกมา ตวาดก่อนว่า “ว่างกันอยู่หรือไง มาทางนี้! มีเรื่องประกาศ!”
ทั้งนักสืบและเจ้าหน้าที่กรูเข้าหา
มีเพียงถังชงที่ยังนั่งบนเก้าอี้ มองเอกสารในมือ
เอ็ดเวิร์ด เคน ปีนี้เพิ่ง 45 เป็นคนท้องถิ่น เมื่อไม่กี่ปีก่อนเพราะหย่าร้าง ถูกไล่ออก และพ่อแม่ป่วยหนัก ล้มละลายสิ้นเชิง จากชนชั้นกลางที่ชีวิตค่อนข้างสะดวกสบาย กลายเป็นคนไร้บ้านอาศัยใต้สะพาน
เขาไอคิวไม่ต่ำ มีปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยท้องถิ่น สุดท้ายต้องเก็บขยะประทังชีวิต
ถังชงรู้สึกในใจหลากหลาย
บรอนต์รู้สึกหลากหลายกว่า เขาเห็นมีคนไม่ยอมมา!
“เฮ้ย ใครนั่งอยู่ตรงนั้นไม่ขยับ ไม่เห็นฉันบอกให้มา มีเรื่องประกาศหรือไง?!”
คนอื่นๆ สังเกตเห็นสายตาบรอนต์ หลีกทางให้
บรอนต์ด่าพลางเดินผ่าน “ทาง” ที่เปิดให้มองไป