ฆาตกรต่อเนื่องส่วนใหญ่ลงมือคนเดียว
หรือว่าเธอด่วนสรุปไปเอง
ที่จริงนี่ไม่ใช่ความชำนาญจากการฆ่าหลายครั้ง แต่เป็นผลงานของทีม และอาจไม่ใช่บุคลิกภาพต่อต้านสังคมที่เธอสันนิษฐาน
เป็นแค่การแก้แค้นครั้งหนึ่งงั้นหรือ?!
สายตาของถังชงกลับมาจับที่ศีรษะมนุษย์อีกครั้ง
ไม่ใช่
การแก้แค้นคือการตอบโต้ ต้องทรมานถึงจะรู้สึกสะใจ
แต่ศีรษะนี้ถูกแช่แข็ง เก็บรักษาอย่างดีโดยฆาตกร เลือกคน เลือกสถานที่ เลือกเวลาโดยเฉพาะ
แขวนไว้ใต้สะพานลอด
อาจถึงขั้นสั่งการให้คนไร้บ้านวิ่งออกไปตะโกนดึงดูดคนให้มา
ไม่จำเป็นต้องมีคนมามากมาย
แต่ตำรวจต้องมาแน่ และจะต้องแพร่งพราย "ผลงาน" ของตัวเองออกไปแน่นอน
ถังชงยืนห่างจากศีรษะไม่ถึงหนึ่งเมตร
เธอสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวสุดขีดจากสีหน้าของมัน นั่นคือความหวาดผวาจากส่วนลึกของวิญญาณเมื่อเผชิญหน้ากับปีศาจ
ไม่ใช่การแก้แค้นเด็ดขาด
[บอกฉันหน่อย สองคนนั้นหน้าตาเป็นยังไง]
พวกแมลงวันบอกว่าสองคนนั้นเตี้ยหนึ่งสูงหนึ่ง ผอมทั้งคู่ ใส่เสื้อกันฝนห่อตัวมิดชิด ใส่หมวกเสื้อกันฝน มองไม่ค่อยเห็นหน้า
ถังชงประหลาดใจ [วันนั้นที่เอามาทิ้ง... ฝนไม่น่าตกนะ]
พวกแมลงวันรู้กันดี "ก็ต้องอำพรางตัวเองสิ!"
ถังชง: [แต่ฝนไม่ตก แต่งตัวแบบนี้ยิ่งสะดุดต้านะ]
พวกแมลงวันขำแทบตาย "ราชินีสี่เภทภัย ท่านรู้ไหมว่านี่ที่ไหน บรู๊คลิน! ต่อให้คุณใส่บิกินี่เดินถนน ก็ไม่มีใครมองคุณหรอก!"