แมลงวันไม่เคยขาดอาหาร
ที่ใดมีสิ่งมีชีวิต ที่นั่นย่อมมีอาหาร
ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนเหมือนหนูหรือแมลงสาบ ที่ต้องรอให้ค่ำถึงจะกล้าออกมา
แม้แต่กลางวันแสก ๆ พวกมันยังบินว่อนไปมา
ถังชงแทบไม่ทันได้ฟังอะไร ก็มีหลายตัวกินอิ่มแล้วบินหนีไป
“ลาก่อนนะจ๊ะ!”
คนขายเป็นคนเหนือเสียด้วยหรือนี่?
ถังชงขมับตุบ มองแมลงวันที่เหลืออยู่ “อยู่กับฉัน ปลอดภัยกว่าออกไปหาอาหารเองเยอะ”
ในที่สุดก็มีแมลงวันตอบ
ยังคงเป็นเจ้าแมลงวันเหม็นที่ชมว่าเธอสวย
เสียงการ์ตูน คล้ายแกะตัวหนึ่งในการ์ตูนที่เธอชอบดูตอนเด็ก ๆ
“ไขคดีอะไร? ฉันเป็นแค่แมลงวัน ไม่รู้เรื่องไขคดีอะไรหรอก!”
ถังชง: “หลัก ๆ คือช่วยฉันสะกดรอยผู้ต้องสงสัย ให้ข้อมูลที่ฉันไม่มีทางรู้ และสื่อสารกับแมลงวันในที่เกิดเหตุ เรื่องพวกนี้พวกเธอทำได้ทั้งนั้น”
เทาเสี่ยวเสี่ยวอดไม่ได้ที่จะเสริม: “พี่ถังนี่ดีมากเลยนะ! เป็นคนดีสุด ๆ!”
ให้ของกินอร่อย ๆ กับพวกมัน แล้วยังให้บ้านอีก
ฝูงแมลงวันจ้องมองกลุ่มหนูและแมลงสาบ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าคนที่เลี้ยงพวกมันได้ คงต้องสกปรกมอมแมมแน่ ๆ ไม่มีทางอดอยาก
แมลงวันกลุ่มหนึ่งล้อมวงคุยกระซิบ
สุดท้ายกว่าครึ่งก็เลือกอยู่ต่อ
เจ้าแมลงวันเหม็นใจกล้า กลายเป็นตัวแทนไปโดยปริยาย “ต่อไปพวกเราเรียกคุณว่าพี่ถังได้ไหม?”
ถังชงพยักหน้า “ได้”
เมื่อตกลงเรียบร้อย เธอกำชับให้พวกมันอยู่กันดี ๆ แล้วก็เดินเข้าห้องน้ำ
เพิ่งจะเปิดคลิปดูได้สองคลิป