คัพเค้กหวานมาก สายตาคนในร้านก็ทิ่มแทงไม่แพ้กัน
จนกระทั่งชุดเซ็ตของทั้งสองคนวางลงบนโต๊ะ
ภายในร้านจึงกลับสู่ความเงียบสงบดังเดิม
ถังชงไม่หิวเท่าไหร่ กินพอรองท้องนิดหน่อย แล้วให้เด็กเสิร์ฟช่วยแพ็กใส่กล่อง
เธอใส่มันลงในกระเป๋าผ้า ให้เซเว่นกับพวกมันกิน
นักสืบแมลงสาบทั้งประหลาดใจและดีใจ "เป็นเฟรนช์ฟรายส์สดใหม่ด้วย! ยังร้อนอยู่เลย! อร่อยสุด ๆ!"
ถังชงสงสัย "เอ็งอยู่แต่ในรถเอเมอรีมาตลอด ไม่เคยกินเหรอ?"
ตามเหตุผล ตอนอีกฝ่ายสืบคดี อาหารจานด่วนแบบนี้น่าจะสั่งบ่อย
นักสืบแมลงสาบ: "ไม่เลยครับ ทุกครั้งที่นักสืบเอเมอรีกินอาหารในรถ เขากินหมดเกลี้ยง เพียงแค่บางทีรีบมากถึงโยนห่อไว้ข้างหลัง ข้างในก็เหลือแค่เศษเย็นชืดนิดหน่อย ปกติผมหิวก็กัดแผ่นรองเท้ากิน"
ถังชงกลับเข้าใจผิดเอง
อีกฝ่ายไม่ได้สกปรกอย่างที่เธอคิด
เซเว่นไม่ได้สนใจอาหารพวกนี้สักเท่าไหร่ "อาหารขยะ รู้ไหมใส่น้ำตาลเท่าไหร่? มีแต่ไขมันทรานส์! กินแล้วตายเร็วขึ้น!"
ถังชงยิ่งประหลาดใจ "เซเว่น เอ็งไม่ชอบกินพวกนี้? แล้วเอ็งตัวใหญ่ขนาดนี้ได้..."
เซเว่นขัดถังชง "เธอคงไม่คิดว่าฉันตัวใหญ่เพราะอ้วนหรอกนะ? เนื้อพวกนี้ล้วนมาจากกินเนื้อกับวิ่งทั้งนั้น!"
ถังชง: "ข้าตาถั่วเอง"
แบบนี้ เซเว่นกับพี่หนูใหญ่คงมีเรื่องคุยถูกคอกันไม่น้อย
ระหว่างการพูดคุย ถังชงก็เดินมาถึงฝั่งตรงข้ามของโรงแรมเวสปัวร์
เหลียงซีกวงแม้จะไม่ได้เข้าไปในร้านอาหาร แต่ไปซื้ออาหารจานด่วนแถวนั้น กินเสร็จเรียบร้อยก่อนนานแล้ว รอพวกเขาอยู่ที่มุมหนึ่ง