ตอนที่ถังชงไปโรงพัก 62 บ้านสี่เภทภัยก็ส่งข้อความมาอีก
[พี่ถังจื่อ! ด่วน! อยู่ไหม? รีบตอบหนูหน่อย!]
ถังชงมีแค่บัญชีเดียว หนูทั้งสี่ตัวพิมพ์ข้อความหาเธอได้หมด เลยไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นหนูน้อยหรือหนูใหญ่ที่อยู่อีกฝั่ง
[เกิดอะไรขึ้น?]
อีกฝั่งตอบเร็วมาก [หายไปหมดแล้ว!]
ถังชงยิ่งงงเข้าไปใหญ่ [อะไรหายไป? ดำต้าใหญ่? แกหรือเปล่า?]
บ้านสี่เภทภัย:[ไม่! ฉันซิงเย่า!]
ถังชงเข้าใจทันทีว่าที่อีกฝั่งบอกว่าหายไปหมายถึงอะไร
ซิงเย่าหลังจากเธอไปต่างประเทศก็ขออนุญาตกลับบ้านเกิดสักเที่ยว
ดูท่าว่าจะเพิ่งกลับมา
แล้วซิงเย่ายังไม่ทันได้คำตอบจากถังชง ก็กดแป้นรัวๆ ส่งข้อความมาเป็นชุด
[หายไปหมด! ในบ้านนอกจากหนอนในตู้แล้ว หนู แมลงสาบ แล้วก็แมลงวัน ยุง หายไปหมดเลย!!!!!!!!!]
เพื่อแสดงความตกใจ มันพิมพ์เครื่องหมายตกใจออกมาเพียบจนหยุดไม่อยู่
มันไม่เข้าใจ
ตัวเองแค่กลับไปเยี่ยมญาติ ทำไมพอกลับมา บ้านสี่เภทภัยที่เคยอยู่ดีๆ ถึงกลายเป็นโลกของเหล่าแมลงวันน้อยไปได้
[พี่ถังจื่อ! มีใครมาจับพวกมันไปหมดรึเปล่า?! เป็นใครกันแน่? ขนาดสี่เภทภัยยังจับ?!]
ซิงเย่าพลันรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่พุ่งจากหางขึ้นไปถึงแผ่นหลัง
การวิจัยทางวิทยาศาสตร์...
พวกคนพวกนั้น เห็นพี่ถังจื่อไม่อยู่ ในที่สุดก็อดใจไม่ไหวลงมือกับพวกมันแล้วงั้นเหรอ?!
ขณะที่ซิงเย่ากำลังจะถูกทฤษฎีสมคบคิดของตัวเองทำให้ตกใจตาย
ถังชงตอบกลับมา [ตอนแกกลับเมืองเป่ยซาน ไม่ได้ยินพวกหนูท้องถิ่นพูดอะไรบ้างเหรอ?]