เอเมอรีรู้สึกเจ็บปวดใจอยู่ไม่น้อย แต่เพื่อไม่ให้กระทบการไขคดีของถังชง เขาจึงถอยออกมา
แล้วเฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ
ถังชงทำอะไรไม่ได้ นอกจากนี้ก็ไม่ได้ใส่ใจมาก สิ่งสำคัญตอนนี้คือการตามหา "สายลับ"
ไม่นานนัก เธอก็พบแมลงวันตัวหนึ่งบนศพ
[แมลงวันตัวน้อย ข้าคือถังชง เจ้าเคยได้ยินชื่อข้าหรือไม่]
แมลงวันตัวน้อยเงยหน้าขึ้นทันที มองซ้ายมองขวา สุดท้ายก็ร้องบอกจางอวิ๋นซวี่
"ราชินีสี่เภทภัย! ท่านสูงส่งงดงามและเปี่ยมบารมีนัก! สมแล้วที่ได้ชื่อว่าครองสี่เภทภัยทั่วโลก!"
ถังชง:[...ผิดแล้ว ข้าต่างหากที่อยู่ข้าง ๆ ข้าเอง นุ่งเสื้อฮู้ดสีฟ้าอ่อน]
แมลงวันตัวน้อยขยับตัวเล็กน้อย แล้วมองมาที่ถังชง
"โอ้...คือท่านเองนี่"
ถังชง:...
ต่อให้ผิดหวัง ก็ไม่เห็นต้องแสดงออกชัดเจนขนาดนี้เลยนะ?!
ถังชง:[เจ้าอยู่ที่นี่มาตลอดรึ]
แมลงวันตัวน้อยตอบ "บรรพชนข้าอยู่ที่นี่มาแต่ไหนแต่ไร ท่านว่าล่ะ"
ถังชงรู้สึกว่าแมลงวันตัวนี้มีนิสัยเสียอยู่เหมือนกัน จึงถามต่อ[ถ้าอย่างนั้น เจ้าคงได้เห็นแล้วว่าใครเป็นคนฆ่าผู้นี้]
แมลงวันตัวน้อย "ใช่แล้ว มีอะไรหรือ"
ถังชงทั้งขำทั้งจนใจ ได้แต่ถามตรง ๆ[เช่นนั้น รบกวนเจ้าบอกข้าได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้น และคนที่ฆ่าผู้นี้หน้าตาเป็นอย่างไร]
แมลงวันตัวน้อยไต่ไปมาบนศพ "แต่ข้าไม่อยากบอกท่าน"
ถังชง:[ข้าให้ขนมขี้หมากิน]
แมลงวันตัวน้อยตอบ "ข้าไม่ชอบขี้หมา ไม่ชอบขนมหวาน ข้าชอบแต่ศพ!"
เพราะงั้น ไม่ว่าคดีฆาตกรรมที่ไหน ที่นั่นก็มีมันนั่นแหละ