คดียังไม่จบ
รถยังอยู่ในเขตบรองซ์ คดีก็ยังเป็นของโรงพัก 46
ถังชงลงจากรถ
ไม่คิดว่ารถตำรวจจะมีคนรู้จักอยู่ด้วย
เธอเดินเข้าไปทัก “ผู้การตำรวจนครบาลโดโนแวน ไม่นึกว่าท่านก็อยู่ที่นี่”
โดโนแวนมองถังชงอย่างลึกซึ้ง “ผมก็ไม่คิดว่าที่ปรึกษาถังไม่เพียงแต่เก่งกาจ แต่ยังใจกล้าอีกด้วย”
ถังชงยิ้ม ทำเป็นไม่เข้าใจนัยแฝงของอีกฝ่าย
เธอเป็นแค่ที่ปรึกษา ไม่ได้ขึ้นกับตำรวจท้องที่
โดโนแวนย่อมเข้าใจข้อนี้ดี และชัดเจนยิ่งกว่าว่าครั้งนี้เป็นเพราะเขาอบรมลูกน้องไม่ดีพอ ถึงได้เกิดการไล่ล่าทางรถยนต์ในคืนนี้
โชคดีที่จับคนได้หมด และไม่มีเหตุไม่คาดฝันอื่น
ส่วนชายที่ถูกตำรวจจับกุมมา กำลังโบกไม้โบกมือพลางตะโกน
“แมลงวัน! แมลงวัน! แมลงวันเต็มไปหมด!”
ตำรวจใช้แรงทั้งหมดที่มีถึงควบคุมตัวไว้ได้ พร้อมด่าไปด้วย
“แมลงวันที่ไหน? มีที่ไหน! ฉันว่าแกเมายาแล้วล่ะ!”
ชายคนนั้นดูเหมือนตกใจไม่น้อย ได้แต่ตะโกนว่า “แมลงวัน” ซ้ำไปมา
โดโนแวนหันไปหาถังชง “ที่ปรึกษาถัง เมื่อกี้คุณเห็นแมลงวันไหม”
ถังชง: “เห็นสิ”
โดโนแวนเลิกคิ้ว กำลังจะถามต่อ
ถังชงพูดอีกว่า “แถวนี้ถังขยะมีอาหารเหลือทิ้งเยอะ แมลงวันเลยชุม ตอนฉันกินข้าวยังมีแมลงวันบินไปบินมาเลย”
โดโนแวนเหลือบมองถังชงอีกครั้ง ไม่พูดอะไรสักคำ
ถังชงย่อมรู้ว่าอีกฝ่ายอาจยังสงสัยเรื่องแมลงวัน แต่ค่ำมืดขนาดนี้ มีแมลงวันแค่นั้นบินว่อนไปมา ไม่ใช่เรื่องปกติหรือ