ถังชงตกตะลึงอย่างยิ่ง ได้แต่จ้องมองยุงสองตัวนั้นโดยไม่พูดอะไร
แล้วพวกมันก็เอ่ยปากขึ้น
“มะ ไม่นะ~อื้อ หัวฉันหมุนจังเลย~จะยืนไหวแล้วเนี่ย เอ๊ะ ทำไมนายถึงกลายเป็นสองตัวล่ะ? จุ๊ๆ สนุกจังเลยนะ~”
ยุงตัวแรกที่พูดว่ามึนงงนั้นเหมือนดื่มเหล้าปลอมเข้าไป
เพื่อนของมันกลัวแทบตาย
“แกไปดูดเลือดอะไรมากันแน่? อย่ามาทำฉันตกใจนะ!”
ยุงตัวที่ 1 ส่ายหน้า “มะ ไม่นะ เป็นเด็กน้อยน่ารักมากเลยต่างหาก! เนื้ออ่อนนุ่ม หอมฟุ้งเลย ทำไมถึงมึนได้? ไม่น่ามึนเลยนะ~”
ยุงตัวที่ 2 ไม่เชื่อ “เลือดเด็กอ่อนมนุษย์ไม่ได้สกปรกขนาดนั้น แกดูดแล้วจะมีทางมึนได้ยังไง? รีบพูดความจริงมาเลยนะ!”
ยุงตัวที่ 1 งอนน้อยใจ “จิงจริงๆนะคะ ก็อาจเป็นเพราะเด็กคนนั้นหลับอยู่ ฉันเลยอยากนอน ง่วงจังเลย…”
ยุงตัวที่ 2 กรีดร้อง “อย่าหลับนะ! ตกลงไปเดี๋ยวก็ถูกกินหรอก! แกนี่มันโง่หรือไงกัน? เราดูดเลือดคนตอนหลับอยู่บ่อยๆ จะมีทางดูดแล้วมึนได้ยังไง?!”
อย่างมากสุดก็ดูดเยอะจนบินไม่ไหว!
ทางด้านถังชงที่แอบฟังอยู่ บางทีอาจเป็นเพราะเพิ่งผ่านคดีฆาตกรรมมา
ความคิดจึงเบี่ยงไปทางนั้นโดยไม่รู้ตัว
สวนสัตว์ที่คึกคัก
เต็มไปด้วยสัตว์ขนปุยน่ารักที่เด็กๆ ชอบที่สุด
จะมีทางมีเด็กหลับอยู่ได้ยังไง?
ยิ่งพอเห็นว่ายุงดูดเลือดแล้วมึนงง ราวกับดื่มเหล้าปลอมเข้าไป
หรือว่า…
เด็กคนนั้นถูกวางยา?!
“เจ้ายุงน้อย เมื่อกี้แกดูดเลือดเด็กคนไหน? อยู่ที่ไหน?”
จู่ๆ ถังชงก็ส่งเสียงขึ้น ทำให้ยุงสองตัวตกใจสะดุ้งโหยง
ยุงตัวที่ 2 บินหนีไปในทันที
นางเกือบจะยื่นมือไปตบมันให้ตายตามสัญชาตญาณ