ถังชงดึงขากางเกงขึ้น "อยู่บนถุงเท้าฉัน ห้ามคลานไปไหน พอฉันออกไปข้างนอกแล้วหยุดแต่ละครั้ง ให้คลานออกไปซ่อนตัวทีละตัว"
พวกแมลงสาบลงจากอ่างล้างมือ ไต่ตามรองเท้าแตะขึ้นไปบนข้อเท้าเธออย่างรวดเร็ว
ถังชงขนลุกไปทั้งตัว
ดีใจที่ใส่ถุงเท้ายาว ถ้าเป็นถุงเท้าสั้น พวกแมลงสาบก็ต้องสัมผัสใกล้ชิดกับเธอสิ!
"เรียบร้อยแล้วฉันจะปล่อยขากางเกงลง ก่อนฟ้าสางจำไว้ให้มุดไปอยู่ใต้โซฟา พรุ่งนี้ฉันจะมารับพวกเธอ ตอนนั้นก็หลบเข้ามาในขากางเกงฉันเหมือนวันนี้"
พรุ่งนี้ก็มีฝน
อีกอย่างตอนกลางวันถูกพบเห็นได้ง่าย แถมคราวก่อนยังมีเรื่องของต้วนเหว่ยเจีย
ถังชงตัดสินใจว่าคราวนี้ควรจะปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า
พวกแมลงสาบ: "ได้เลยพี่ถัง! พวกเราพร้อมแล้ว!"
เธอปล่อยขากางเกงลง แล้วเก็บขวดน้ำแร่ให้เรียบร้อย ล้างมือ จากนั้นจึงออกจากห้องน้ำ
ระหว่างทางไปห้องนั่งเล่น
ถังชงหยุดทั้งหมดห้าครั้ง มองดูแมลงสาบอเมริกันตัวอ้วนมันวาวคลานออกมาจากกางเกงทีละตัว
ความรู้สึกนั้นอย่าได้พูดถึง
เหมือนไฟช็อต อาการชาไม่เคยหายไปเลย ผมแทบจะตั้งชัน!
จนถึงโซฟา เธอหยุดเป็นครั้งที่หก
"หัวหน้าตู้ หัวหน้าหวาง ฉันเรียบร้อยแล้ว"
เธอพูดกับอีกสองคนว่า "คุณชุย คุณนายชุย รบกวนด้วยนะคะ"
ตู้จิ่นฉีและหวังอี้เฟิงลุกขึ้นตามลำดับ บอกว่าจะกลับแล้ว
"คุณตำรวจถัง"
จู่ๆ ชเวยอนอุกก็เรียกขึ้น แล้วพูดว่า "ขอเบอร์ติดต่อคุณหน่อยสิ ถ้าผมนึกอะไรได้ จะได้โทรหาคุณ"