ผู้จัดการแมลงสาบรู้สึกว่าตัวเองรู้ว่าถังชงคิดอะไรอยู่
ไม่ชัดเจนนัก แต่ก็มีความรู้สึกเช่นนั้นราง ๆ
มันบอกว่า "ไม่ต้อง" แล้วรีบคลานกลับไปตามทางลัดที่มา
ตอนที่เซอลีนเห็นถังชงและยกมือทักทายเธอ
มันก็คลานเข้าไปในรอยแตกพอดี
เซอลีนมองไปรอบ ๆ "ที่ปรึกษาถัง มาทำอะไรที่นี่ หรือว่าที่นี่ก็รับรู้ถึงกลิ่นอายสังหารได้?"
ถังชงพยักหน้า ยื่นภาพวาดบุคคลให้
"ผู้ชายที่เลี้ยงข้าวเคนน่ะ แต่ไม่ใช่เขาเป็นฝ่ายชวนนะ เคนช่วยเขาเก็บกระเป๋าสตางค์ได้ เขาเลยเลี้ยงตอบแทน"
เซอลีนตกตะลึง "ไม่ใช่แค่วาดคนออกมา แต่รู้ด้วยว่าพวกเขาทำอะไรกัน?!"
ความสามารถนี้สุดยอดเกินไปแล้ว!
ถังชงถาม "ออเดรย์กับพวกยังตรวจกล้องวงจรปิดอยู่หรือเปล่า?"
เซอลีนพยักหน้า "เรายืนยันช่วงเวลาที่เคนบอกแล้ว เขากับชายสวมแว่นกันแดดคนหนึ่งเข้ามากินข้าว แต่ใบหน้าไม่สมบูรณ์ หาตัวยากนิดหน่อย..."
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มกว้าง "แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ที่ปรึกษาถังแค่มาสัมผัสกลิ่นอายสังหารที่นี่ ก็รู้แล้วว่าคนคนนั้นหน้าตายังไง!"
ถังชงพยักหน้า "เอานี่ไปให้พวกเขาเถอะ บางทีอาจจะหาข้อมูลตัวตนของอีกฝ่ายได้เร็วเหมือนกับที่หาเคน"
เซอลีนได้รับภารกิจ ตื่นเต้นสุดขีด พยักหน้าหงึก ๆ
"หนูไปเดี๋ยวนี้เลย!"
สาวตำรวจเลือดร้อนวิ่งหายไป ถังชงถึงได้โทรหาแอนนา
บอกข้อมูลทั้งหมดที่ได้มาให้อีกฝ่ายฟัง