ผู้จัดการชายกวาดตามองถังชงที่ดูเด็ก ประสบการณ์ต้องน้อยแน่
เขายิ้มเจื่อน "งั้นผมก็ไม่เคยได้ยินจริง ๆ นั่นแหละ ว่าให้อาหารแมลงสาบแล้วจะช่วยคลี่คลายคดีได้ นับว่าแปลกจริง ๆ!"
คำพูดเสียดสี
หวังอี้เฟิงหวงพวกพ้อง จึงยิ้มตอบ "วิธีการคลี่คลายคดีก็ไม่ได้มีแค่วิธีเดียว แต่ที่น่าแปลกคือ บาร์ของคุณใบอนุญาตสุขาภิบาลออกมาได้ยังไง แค่เศษขนมปังนิดเดียวก็เรียกแมลงสาบมาได้?"
สีหน้าผู้จัดการเปลี่ยนไป ตวาดใส่พนักงานที่ยืนงงอยู่ด้านข้าง "ยังไม่รีบไปทำความสะอาดอีก! ไปฆ่าแมลงสาบพวกนั้นให้หมด! ถ้าฉันเห็นอีกสักตัว พวกเธอไม่ต้องมาทำงานอีก!"
หลายคนแตกฮือ คว้าไม้กวาด ยาฆ่าแมลง ไม้ตีแมลงวัน... อะไรก็ได้ที่หาได้ ชุลมุนวุ่นวาย
เขาถึงได้หันมามองหวังอี้เฟิง "หัวหน้าหวาง คุณถามยังไม่เสร็จไม่ใช่เหรอ? จะถามต่อไหม?"
หวังอี้เฟิงจะไม่รู้ได้ยังไงว่าอีกฝ่ายฆ่าไก่ให้ลิงดู
เขาไม่สนใจ แต่หันไปมองถังชง
ถังชงแม้จะไม่ทันได้พบหนูประจำบาร์ แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ อีกฝ่ายต้องไม่กล้าออกมาแน่
นางจึงพยักหน้าเล็กน้อย
หวังอี้เฟิงถึงตอบกลับ "งั้นก็ถามต่อ"
แต่ก็เหมือนผู้จัดการ ที่ได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อม พวกเขาไม่อาจเฝ้าดูลูกค้าคนหนึ่งว่าจะออกไปเมื่อไหร่ได้ตลอด
กล้องวงจรปิดของบาร์ก็มีมุมอับมากมาย
ไม่ใช่แค่ชเวยอนอุก แม้แต่คนที่มากับเขา ก็มีช่วงเวลานานที่ไม่อยู่ในกล้อง