ถังชงไม่มีทางปฏิเสธ
เพียงแต่คาดไม่ถึงว่าหลังจากโทรหาเกาชืออวี้
ประโยคแรกของอีกฝ่ายกลับเป็น “เล่าให้ฉันฟังหน่อยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนยังไง”
แน่นอนว่าหมายถึงเฝิงหลิงหลิง
ถังชงเล่าตามความประทับใจของตัวเอง ไม่ได้พูดเกินจริงเพื่อจงใจให้เกาชืออวี้รู้สึกดีกับเฝิงหลิงหลิง
“แต่โดยส่วนตัว ฉันไม่คิดว่าเฝิงหลิงหลิงจะลงมือทำลายครอบครัวของหัวหน้า”
เกาชืออวี้ฟังจบก็นิ่งเงียบไปนานกว่าจะเอ่ย “ที่จริงฉันรู้สึกถึงความผิดปกติมานานแล้ว บางครั้งเขากลับบ้านก็มีกลิ่นสบู่อาบน้ำของโรงแรมติดตัวมา แต่เพื่อสิ่งที่เรียกว่าความสงบสุขของครอบครัว ฉันเลยทำเป็นไม่รู้”
ลูกก็โตแล้ว เธอเองก็แก่
หม่า ฮ่วนหมิงทุกเดือนจะส่งเงินให้สองในสามของเงินเดือน พอถึงเทศกาลก็ส่งของขวัญให้ดอกไม้
ชีวิตยังนับว่าสบาย เธอจึงไม่คิดทำลายทั้งหมดนี้
“ฉันกำลังคิดว่า หากฉันเปิดโปงเร็วกว่านี้ เรื่องคงไม่ลงเอยแบบนี้”
หม่า ฮ่วนหมิงคงไม่ตาย
เด็กสาวคนนั้นก็คงไม่ต้องติดคุกเพราะการฆ่าคน
ถังชงไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกผิดถึงเพียงนี้ “คุณเกา คนที่ผิดจริงคือหม่า ฮ่วนหมิง ทั้งคุณและเฝิงหลิงหลิงเป็นเหยื่อ”
เกาชืออวี้ยิ้ม แต่เปี่ยมไปด้วยความขมขื่น “เธอบอกว่าจะไปอยู่บ้านฉันคนเดียวใช่ไหม เธอจะทำอะไร”
ถังชง “ขอโทษด้วย ฉันพูดตรง ๆ ไม่ได้ แต่ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายแน่”
โอเค โกหกน่ะ
เธอจะล่อแมลงสาบออกมา ซึ่งสำหรับเกาชืออวี้ที่รักความสะอาดแล้วถือเป็นเรื่องเลวร้ายอย่างไม่ต้องสงสัย