เสวียนอี้เข้าบ้านมาไม่เห็นเจียงหนิง คิดว่านางออกไปข้างนอกแล้ว พอจะกลับห้องก็สังเกตเห็นไฟในห้องส้วมยังเปิดอยู่
นางเดินเข้าไป เห็นเจียงหนิงยืนหันหลังให้
"เจ้าทำอะไร?"
เสียงถามของนางทำให้เจียงหนิงตกใจ มือของนางสะบัด สิ่งของในมือหล่นลงพื้นเสียงดัง
แม้นางจะรีบเก็บขึ้นมาทันที แต่เสวียนอี้ก็เห็นแล้ว
มันดูเหมือนจะเป็นที่ตรวจครรภ์
"เจ้ากลับมาทำไมไม่มีเสียงเลย?" หลังจากเก็บของแล้วนางก็หันกลับมาทันที แต่มือที่ถือที่ตรวจครรภ์กลับซ่อนไว้ข้างหลัง
เสวียนอี้เพิ่งสังเกตว่าใบหน้าของนางซีดเซียวลงเล็กน้อย
"เจ้าเป็นอะไร? ไม่สบายหรือ?"
"ไม่เป็นไร" เจียงหนิงปัดปอยผมข้างแก้ม แล้วฝืนทำเป็นสงบ "เจ้ากลับมาแล้วทำไมไม่บอกกล่าวสักคำ?"
"ข้าเปิดประตูเสียงดังขนาดนั้น ข้านึกว่าเจ้าได้ยินแล้ว" เสวียนอี้ทำหน้ามึนใสซื่อ
"ช่างเถอะ" เจียงหนิงกล่าว "ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบาย ขอตัวกลับห้องก่อน"
นางรีบเดินผ่านตัวนางไป กลับถึงห้องแล้วปิดประตูแน่นหนา
เสวียนอี้แน่ใจแล้วว่า เจียงหนิงตั้งครรภ์
ตามเนื้อเรื่องที่เคยเกิดในชาติที่แล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาด เด็กคนนี้ก็ต้องเป็นของชายที่มีครอบครัวแล้วคนนั้น
ในที่สุดก็มาถึงขั้นนี้แล้ว
เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกใส่ร้ายป้ายสี นางต้องเตรียมการไว้ล่วงหน้า
กลับเข้าห้องแล้วลั่นกุญแจ นางค้นหาเบอร์ที่เคยบันทึกไว้ในโทรศัพท์ แล้วโทรออกไป
……
เจียงหนิงและถังจือซวี่เข้าสู่ช่วงเย็นชากันอย่างไม่มีสาเหตุ
ตั้งแต่คืนนั้นที่ต้องเลื่อนการไปพบผู้ใหญ่ของเขาเพราะติดธุระ ถังจือซวี่ก็มีท่าทีเย็นชาต่อนางอย่างไม่มีเหตุผล