เสี้ยววินาทีที่ลูกไฟกำลังจะปะทะร่างของเสวียนอี้ เงาร่างของนางพลันเคลื่อนย้ายไปยังอีกตำแหน่ง ประหนึ่งภาพมายาลวงตา หลบหลีกลูกไฟนั้นไปได้
เปลวไฟสีครามวาบล้อมรอบกลายเป็นทะเลอัคคี เหล่าศพเดินได้ที่อยู่ใกล้เคียงต่างพากันหวาดหวั่น มิกล้าเข้าใกล้ พลันแตกตื่นหนีตาย
เวินหรูเดือดดาลหนักหนา เมื่อครู่เฉียดเพียงน้อยนิดก็จะเผาผลาญไอ้สตรีต่ำช้านั่นเข้าแล้ว ทว่านางกลับเลือนหายไปตรงหน้า!
นางหมุนตัวฉับ จ้องมองเสวียนอี้ที่ยืนอยู่มิไกล ในฝ่ามือลุกโชนด้วยเปลวเพลิง "ค่ำคืนนี้เจ้าอย่าหวังรอดไปได้!"
เงาร่างของเซียวฉงหนานพลันปรากฏกายแนบข้างเสวียนอี้ พลันใช้มิติว่างผนึกลูกไฟที่เวินหรูพุ่งเข้าใส่นั้นไว้
"เซียวฉงหนาน!"
ถูกเซียวฉงหนานพังพาบขัดขวาง เวินหรูโกรธแค้นจนขบกรามกรอด
เซียวฉงหนานหรี่ตาลง "เวินหรู สภาพของเจ้าในเวลานี้ ช่างทำให้ข้าไม่กล้าเชื่อเลย"
เวินหรูหัวเราะเยือกเย็น "ทำไม ตอนนี้เจ้ารู้สึกเสียใจรึ? สายไปแล้ว ข้าจะสังหารพวกเจ้าทั้งหมดให้สิ้นซาก ณ ที่แห่งนี้!"
การปรากฏตัวของเซียวฉงหนานทำให้เวินหรูยิ่งคลุ้มคลั่งขึ้นไปอีก นางรวบรวมเปลวเพลิงมหึมา เตรียมจะกวาดล้างเซียวฉงหนานและเสวียนอี้ให้ราบคาบในคราวเดียว
ทว่าพริบตาคับขันนั้นเอง เซียวฉงหนานและเสวียนอี้ก็อันตรธานหายไปตรงหน้า
ปรากฎกายลงบนรถในพริบตา เสวียนอี้สะดุ้งโหยง
"ท่านพี่?"
เซียวฉงหนานนั่งประจำที่คนขับ สตาร์ทรถพลางกล่าวอย่างสงบนิ่ง "ตอนนี้ยังมิใช่เวลาต่อกรกับนาง กลับไปก่อนเถิด"