"นี่มันวิชาชั่วร้ายอะไรกัน?!"
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินนับตั้งแต่วันสิ้นโลกมา
ในความทรงจำของเจิ้งอวี้โจว เวินหรูเป็นคนเปิดเผยไม่ถือตัวมาตลอด ถึงจะแตกหักกับเซียวฉงหนานแล้ว เขาก็ไม่เคยรู้สึกว่านางเป็นคนเลวร้ายอะไร
ไม่อยากเชื่อเลยว่านางจะทำเรื่องเช่นนี้
เซียวฉงหนานส่ายหัว "ไม่ทราบ เพิ่งเคยได้ยินเช่นกัน เพื่อป้องกันไว้ก่อน เจ้าไปบอกท่านลุงที ให้เขาเตือนพวกผู้มีพลังพิเศษระวังตัวไว้"
พูดถึงตรงนี้เขาชะงักไปครู่หนึ่ง "เจ้ารู้หรือไม่ว่านางใช้วิธีใดช่วงชิงพลังของผู้มีพลังพิเศษ?"
เจิ้งอวี้โจวฟังคำพูดนี้ รู้สึกว่าวิธีช่วงชิงนั้นดูจะมีอะไรแอบแฝง
"วิธีใด?"
เซียวฉงหนานกระซิบแผ่วเบาข้างหูเขาคำหนึ่ง
เจิ้งอวี้โจวแทบสำลักน้ำลายตัวเอง!
แค่เดือนเดียวที่ไม่ได้พบ เวินหรูถึงกับตกต่ำถึงเพียงนี้ นี่มันก็แค่นางแพศยาที่ใครก็ขึ้นได้มิใช่หรือ?
หลังอาหารกลางวัน กองกำลังเดินทางต่อ เมื่อยามเย็นใกล้มาถึง พวกเขาก็มาถึงหมู่บ้านร้างแห่งหนึ่ง
ตรวจสอบในหมู่บ้านอย่างละเอียดแล้วว่าไม่มีศพเดินได้ จึงหาบ้านสะอาด ๆ สักสองสามหลังพัก
กลางดึก จู่ ๆ เสวียนอี้ก็ถูกการสั่นสะเทือนของพลังภายในกายปลุก
ความรู้สึกราวกับมีบางสิ่งกำลังจะถือกำเนิดขึ้น ยิ่งแรงกล้าขึ้นเรื่อย ๆ
นางคิดว่าเป็นราชาศพเดินได้
เซียวฉงหนานถูกนางปลุกให้ตื่น ก้มมองนางในอ้อมอก เสียงแหบพร่าถาม "เกิดอะไรขึ้น?"
เสวียนอี้เอ่ยเสียงเบา "ข้าอาจจะหาตำแหน่งที่แน่ชัดของราชาศพเดินได้พบ"