【ที่แท้พลังของข้าก็ร้ายกาจถึงเพียงนี้】
สวินอี้เคยคิดว่าพลังของนางใช้ได้เพียงชำระล้างเท่านั้น แต่ดูจากตอนนี้แล้ว คงไม่ง่ายดายเช่นนั้น
นางลืมตาขึ้น ส่ายหน้า แล้วส่งแก่นผลึกคืนให้เซียวฉงหนาน
“พี่ชาย ข้าดูดซับมันไม่ได้”
เซียวฉงหนานขมวดคิ้ว “ดูดซับไม่ได้หรือ? เหตุใดจึงดูดซับไม่ได้?”
ผู้มีพลังพิเศษทุกคนล้วนดูดซับพลังงานจากแก่นผลึก เหตุใดนางจึงทำไม่ได้?
เขากำลังจะดึงมือนางมาศึกษาให้ละเอียด ทว่าจู่ ๆ ก็ได้ยินนางพูดเสียงเบาว่า “พลังของข้าค่อนข้างพิเศษ ไม่ได้เลื่อนระดับด้วยแก่นผลึก แต่เลื่อนระดับด้วยสิ่งเจือปน”
“เจ้าว่าอะไรนะ?” เขาเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ
สวรรค์ นี่กำลังล้อเล่นอยู่หรือไร
เลื่อนระดับด้วยสิ่งเจือปน นี่หมายความว่าอย่างไรกัน?
ในวันสิ้นโลก สิ่งที่มีมากที่สุดรองจากซอมบี้ก็คือสิ่งเจือปนมิใช่หรือ นั่นมิได้แปลว่าทุกแห่งล้วนมีพลังงานที่ช่วยให้นางเลื่อนระดับได้หรอกหรือ?!
“เจ้า...พูดจริงหรือ?” เซียวฉงหนานยังคงไม่ค่อยอยากเชื่อนัก
“จริงสิ” สวินอี้กะพริบตาพลางยิ้ม “ข้าบังเอิญค้นพบเรื่องนี้เข้า จึงบอกพี่ชายเพียงคนเดียว”
ความลับเล็ก ๆ ระหว่างคนสองคนเช่นนี้ ทำให้รู้สึกสนิทสนมกันอย่างบอกไม่ถูก
ความรู้สึกนี้ก็ไม่เลวทีเดียว
เซียวฉงหนานยิ้มพลางลูบศีรษะนาง “การรู้จักระแวดระวังเป็นเรื่องดี จำไว้ว่าอย่าบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด”
“แล้ว...บอกพี่เวินหรูก็ไม่ได้หรือ?” แววตาของสวินอี้แฝงความนัย “พี่เวินหรูเป็นคนที่สนิทที่สุดของพี่ชาย ทั้งยังเป็นพี่สะใภ้ในอนาคตของข้าด้วย”