ถังจือซวี่ไม่ได้เอ่ยวาจา เพียงเห็นชายผู้นั้นกระซิบบางอย่างข้างหูนาง นางก็ยิ้มออกมา
ในอกพลันเกิดอารมณ์บางอย่างยากจะเอ่ยนาม ไม่อาจรู้ว่าเป็นความหงุดหงิดหรือสิ่งใด
เอาเป็นว่ารู้สึกไม่ใคร่สบายใจนัก
ผู้ช่วยกงเห็นเขานิ่งเงียบ จึงเอ่ยตอบทันทีว่า “ประธานถังเพียงแวะมาเยี่ยมชมขอรับ”
ผู้ดูแลเอ่ยปากอย่างระแวดระวัง “เช่นนั้น ข้าควรนำประธานถังชมโดยรอบ หรือให้คำอธิบายดีหรือไม่ขอรับ”
“ไม่จำเป็น” ถังจือซวี่ว่า “เจ้าจงทำธุระของเจ้าไป ข้าเพียงแวะชมเล่นเท่านั้น”
ผู้ดูแลเข้าใจว่าเขาไม่ประสงค์ให้ผู้ใดรบกวน จึงถอยออกไปอย่างรู้กาลเทศะ “ขอรับ เช่นนั้นหากท่านมีธุระใดโปรดเรียกข้าได้ทุกเมื่อ”
ถังจือซวี่เดินไปหยุดด้านหลังช่างภาพ ข้างกายเขามีเครื่องคอมพิวเตอร์ตั้งอยู่ บนจอภาพเป็นภาพที่เพิ่งถ่ายไว้
เขาชำเลืองมองภาพถ่ายหมู่ ผู้ร่วมงานส่วนใหญ่แต่งกายได้ค่อนข้างเหมาะสม โดยเฉพาะการแต่งเป็นจิ้งจอกอัคคี เรียกได้ว่าใกล้เคียงการจำลองแบบหนึ่งต่อหนึ่ง
นางกลับเหมาะสมและงดงามเกินกว่าที่เขาคิดไว้ มิน่าเล่าพวกคนฝ่ายวางแผนจึงไม่ยอมปล่อยนางไป
แต่ว่า
สายตาเขาเคลื่อนไปยังอีกด้าน ไปหยุดที่ผู้สวมบทบาทเป็นเซียวไป๋
เขาเคยได้ยินมาบ้าง ว่ากันว่าเป็นเน็ตไอดอลชื่อดังที่ได้รับความนิยมสูง และเป็นแขกประจำตามงานคอมิคกับงานแสดงเกมใหญ่ๆ บริษัทเกมชื่อดังในประเทศล้วนเคยร่วมงานกับชายผู้นี้
แต่หากจะให้แสดงเป็นเซียวไป๋ การแต่งกายนี้ยังขาดตกบกพร่อง
ไร้ซึ่งความสง่างามและสง่าอหังการของเซียวไป๋ในฐานะนักดาบ มีแต่กลิ่นอายของเครื่องประทินผิวและแป้งหอม เพียงเป็นชายหนุ่มรูปงามปากแดงฟันขาวเท่านั้น