งานเฉลิมฉลองครบรอบปีวันนั้น เสวียนอี้ยุ่งเสียเหลือเกิน
เดิมทีถังจือซวี่ไม่ต้องการให้นางร่วมงานอีก คิดเปลี่ยนตัวนาง
เขารู้สึกว่าชุดของจิ้งจอกอัคคีนั้นเปิดเผยเกินไป เสวียนอี้หัวเราะเยาะเขาว่า ตอนที่เขาออกแบบตัวละครจิ้งจอกอัคคีนี้ เหตุใดจึงไม่รู้สึกว่ามันเปิดเผยเกินไปเล่า
หลังจากคบหากันจึงพบว่าเขามีความหวงแหนสูงมาก ขี้หึงตลอดเวลา
ทั้งยังพยายามให้นางลบบัญชีนั้นเสีย ลบคลิปเต้นทั้งหมดทิ้ง
นางก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก อย่างไรเสียบัญชีนี้และคลิปเต้นพวกนั้น ล้วนมีไว้เพื่อตกเขาแต่แรก
แต่พอเห็นเขาคอยเร่งให้นางลบ นางกลับไม่อยากลบแล้ว อยากแกล้งเขาเล่น
ผู้คนในงานเฉลิมฉลองครบรอบปีมากมายมหาศาล บรรยากาศคึกคักอย่างยิ่ง ร้อนแรงเป็นพิเศษ ยามรักษาการณ์ก็ไม่น้อย
ข้อด้อยเพียงอย่างเดียวคือคนมากเกินไป อากาศร้อนจัด ห้องจัดงานไม่มีเครื่องปรับอากาศ ค่อนข้างทรมาน
บรรยากาศถึงขีดสุดนั้น คือตอนที่นักแสดงบทบาทขึ้นเวที
จิ้งจอกอัคคีและเซียวไป๋ยืนตำแหน่งกลางอย่างไม่มีใครเทียบได้ สายตาทั่วทั้งงานล้วนจับจ้องมาที่พวกเขา
เนื่องจากเป็นคู่รักที่ได้รับการยอมรับ แฟนคลับคู่รักไม่น้อยตะโกนสโลแกนอยู่ด้านล่าง
ถังจือซวี่ซึ่งอยู่บนชั้นสองตรงข้ามเวทีชมแล้วพลันขมวดคิ้ว
ผู้ช่วยกงมองสีหน้าเขา "คนหนุ่มสาวสมัยนี้ ก็ชอบจิ้นคู่รักกัน"
ถังจือซวี่กล่าวเสียงเรียบ "ชอบนัก ทำไมไม่ไปคบกันเองเล่า"
ผู้ช่วยกง "คบไม่ได้น่ะสิ! ยิ่งกว่านั้น คบเองจะสนุกเท่าดูคนอื่นคบกันได้อย่างไร"
ถังจือซวี่เหลือบตามองเขาแวบหนึ่ง ผู้ช่วยกงสัมผัสถึงความอึดอัดใจจากแวบนั้นได้ จึงหัวเราะแหะๆ "จิตใจคนหนุ่มสาว ท่านไม่เข้าใจหรอก"
"เจ้าอายุน้อยกว่าข้าแค่ปีเดียว" ถังจือซวี่เตือนเขา
ยิ่งกว่านั้น เขาอายุเพียงยี่สิบเก้า ไฉนจึงไม่นับเป็นคนหนุ่มสาวเล่า
ครั้นเห็นนักแสดงบทบาทลงจากเวทีแล้ว ถังจือซวี่ก็ก้าวขายาวลงบันไดไป
ผู้ช่วยกงมองตามแผ่นหลังของเขา อดส่ายหน้าไม่ได้
ตั้งแต่คบหากับเสวียนผู้นั้น ประธานถังก็เหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน
ก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยคบใคร ทว่าแต่ก่อนไม่เป็นเช่นนี้