ไม่ผิดจากที่คาด ฉีไป๋เหยียนปะทะกับต้วนเฉิงยวี่อีกครั้ง
แม้สุดท้ายจะถูกต้วนเฉิงยวี่เอาชนะได้ แต่ก็ถูกบีบให้จ่ายเงินเพิ่มไปไม่น้อย
สุดท้ายสิ่งที่ต้องการทั้งสองอย่างก็ไม่ได้มา กลับยิ่งทำให้ฝางสวินอี้โดดเด่นเป็นที่จับตามองอีกครั้ง ทุกคนต่างพูดกันว่าต้วนเฉิงยวี่รักและทะนุถนอมภรรยาจริง ๆ หลินชิงเยว่โมโหจนหมดอารมณ์จะดูต่อแล้ว
นางพูดกับฉีไป๋เหยียนว่า “ไป๋เหยียน ข้าไปห้องน้ำสักครู่”
ไม่รอให้เขาพูด นางก็ลุกขึ้นเดินออกไป
พอเข้าไปในห้องน้ำ นางก็จุดบุหรี่ด้วยความหงุดหงิด
[ระบบ ช่วยข้าทำอะไรสักอย่างกับรถของต้วนเฉิงยวี่ ข้าจะฆ่าฝางสวินอี้ให้ตาย!]
[ผู้สิง เจ้าแน่ใจหรือว่าจะทำเช่นนี้? แต่...]
[อย่างไรเสีย จุดจบสุดท้ายของฝางสวินอี้ก็ไม่ใช่เบรกขัดข้องจนรถตกหน้าผาตายหรอกหรือ? ข้าแค่ทำให้จุดจบนั้นมาถึงเร็วขึ้น ไม่นับว่าฝ่าฝืนกฎใช่ไหม?]
ระบบเงียบไป
[ถ้าไม่ทำแบบนี้ ข้ายังมีโอกาสชนะอีกหรือ? อย่าลืมสิว่าพวกเราเป็นตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกัน ช่วยข้าก็เท่ากับช่วยตัวเจ้าเอง!]
ระบบถูกนางโน้มน้าวจนยอม
[ก็ได้ เบรกถูกทำลายแล้ว แต่ผู้สิงจะรับประกันได้อย่างไรว่ามีแค่ตัวประกอบหญิงขึ้นรถคันนั้น? ถ้าพระเอกอยู่บนรถด้วยจะทำอย่างไร?]
[เรื่องนี้ข้ามีวิธีของข้าเอง เจ้าไม่ต้องยุ่ง!]
หลินชิงเยว่พ่นควันบุหรี่ออกมา จากนั้นโยนก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้เท้าขยี้จนแหลก
หลังการประมูลการกุศลจบลงก็เป็นงานเต้นรำ ค่ำคืนนี้ทุกคนต่างหิวกันแล้ว นอกจากเครื่องดื่ม ยังมีการจัดเตรียมโซนอาหารว่างไว้ด้วย
สวินอี้หิวจริง ๆ เพราะนอกจากจะเต้นรำแล้ว ยังต้องเข้าร่วมการประมูลอีก ตอนนี้นางหิวจนแทบจะเอาหน้าท้องแนบแผ่นหลังอยู่แล้ว