ฉากสุดท้ายของซูเหยียน บรรยากาศในกองถ่ายวันนี้ชวนให้รู้สึกต่างไปจากทุกวัน
ทีมงานมากกว่าปกติเท่าตัว แสงไฟถูกจัดวางจนแน่นหนา รางกล้องถูกวางวกวนราวกับเขาวงกต
หลี่กั๋วลี่นั่งอยู่หลังจอมอนิเตอร์ สายตาจับจ้องไปที่ฉากฉุ่ยซานที่ถูกจัดวางไว้ อันที่จริงก็แค่ภูผาจำลองที่ถูกสร้างขึ้น ด้านหลังเป็นจอเขียว
แต่เมื่อแสงไฟสาดส่อง ก็ดูมีกลิ่นอายเซียนลอยล่องอยู่บ้าง
ซูเหยียนสวมชุดนักพรตสีม่วง ดาบห้อยอยู่ที่เอว ยืนอยู่ริมหน้าผา
ช่างแต่งหน้าเดินเข้ามาเติมแป้งชั้นสุดท้ายให้เขา ก่อนถอยออกไปแล้วพูดเสียงเบา ๆ ว่า "อาจารย์ซู นี่คือฉากสุดท้ายแล้ว สู้ ๆ นะคะ"
"วางใจได้" ซูเหยียนยิ้มให้เธอ
หลิวซือซือยืนอยู่ไม่ไกลนัก
ฉากของหลงขุยถ่ายทำเสร็จตั้งแต่เมื่อวานช่วงบ่ายแล้ว ฉากที่เหลือในกองถ่ายไม่มาก ก็เลยรอจนกว่าจะปิดกล้องทั้งเรื่อง
หยางมี่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ นั่งไขว่ห้างแกะเมล็ดทานตะวัน แล้วเหลือบมองไปทางนั้นเป็นระยะ
"เฮ้ นายว่าวันนี้มันจะเอาอยู่ไหมเนี่ย"
หยางมี่ลดเสียงต่ำลง "เมื่อวานดูวิญญาณแทบจะหลุดจากร่าง กลัวว่าจะต้องถ่ายซ้ำเป็นแปดร้อยเทคเลยล่ะ"
หลิวซือซือเม้มปากเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร
"ทุกแผนก เตรียมตัว..." เสียงของหลี่กั๋วลี่ดังผ่านโทรโฟนมา
ซูเหยียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วยืดตัวตรง
กระดานสเลทตกลง เขาชักดาบออกมา
ประกายดาบวาบหนึ่ง ตามด้วยดาบที่สอง ที่สาม
ท่วงท่าเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนมองเห็นเพียงแค่แสงโค้งสีเงินพาดผ่านอากาศ
เขาทะยานตัวขึ้นกลางอากาศ ปลายดาบจิ้มลงพื้น หมุนตัวไปครึ่งรอบกลางอากาศ แล้วลงสู่พื้นอย่างมั่นคงริมขอบหน้าผา