ทุกคนนั่งล้อมวงกัน ตะเกียบขยับว่องไว พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
ไช่อีหนงนั่งอยู่ตรงกลาง คุยเรื่องงานกับเสิ่นชิงฉือไปพลางกินไปพลาง บางครั้งก็พูดเล่นกับเหล่านักแสดงบ้าง
หูเกอถือขวดเหล้าหันไปทางหลิวซือซือที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ยิ้มกว้างจนหน้าบาน "ซือซือ มาๆ ดื่มหน่อยสิ ดื่มแต่น้ำผลไม้มันน่าเบื่อ"
หลิวซือซือที่กำลังจิบน้ำผลไม้อยู่ถึงกับชะงัก รีบโบกมือปัด "พี่หูเกอ ฉัน...ฉันดื่มไม่เป็นค่ะ"
"เฮ้ย เบียร์นี่นา ดื่มหน่อยไม่เป็นไรหรอก"
หูเกอไม่ยอมแพ้ "ดูสิ ทุกคนก็ดื่มกันหมด มีเธอคนเดียวที่ดื่มน้ำผลไม้ มันน่าเบื่อจะตาย ใช่ไหมล่ะ พี่หลิน?"
หลินเจียยวี่ที่นั่งข้างหลิวซือซือยิ้มบางๆ แต่ไม่พูดอะไร
แก้มของหลิวซือซือแดงเรื่อ รู้สึกเก้อเขิน ส่งสายตามองไปที่ไช่อีหนงซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะ
มือที่กำลังคีบอาหารของไช่อีหนงชะงักไปครู่หนึ่ง
เธอชอบหลิวซือซือคนนี้จริงๆ หน้าตาท่าทางถูกใจเธอสุดๆ แถมยังเซ็นสัญญาระยะยาวสิบปีเข้ามาอย่างถูกต้อง
ไม่เหมือนไอ้หนูซูเหยียนนั่น จิตใจโลนเตลิด เซ็นสัญญากันทีหนึ่งเหมือนคุยธุรกิจหลายร้อยล้าน
เด็กดีแบบนี้ ไช่อีหนงสัญชาตญาณอยากจะปกป้อง
แต่พอจะพูดออกไป จู่ๆ ก็มีความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว
ซือซือต้องปั่นกระแสคู่จิ้นกับซูเหยียนด้วย
ได้ยินผู้ช่วยบอกว่า สองคนนี้เหมือนจะไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กันเลย? นิสัยเงียบเกินไปทั้งคู่
คนหนึ่งทั้งวันเอาแต่ซุ่มซ้อมต่อย เตะ อีกคนก็เชื่องช้าเฉื่อยชา
แบบนี้แล้วจะปั่นกระแสคู่จิ้นได้ยังไง?
หรือว่า...การปล่อยให้ซือซือเปิดใจขึ้นมาหน่อย ก็คงไม่ใช่เรื่องแย่?