15 มิถุนายน ตอนเก้าโมงเช้า
ที่โถงชั้นหนึ่งของนครมั่วบุ๊กซิตี้ บรรยากาศงานเซ็นหนังสือเรื่อง "ความผิดที่ไร้หลักฐาน"
ตอนที่ "เมื่อฉัน" ยังไม่ทันจบลง ก็มีสำนักพิมพ์หลายเจ้าแห่กันมาติดต่อแล้ว
หนังสือ "ความผิดที่ไร้หลักฐาน" เล่มนี้มีเนื้อเรื่องแกร่งอยู่แล้ว เสียงประเมินจากระบบการันตีว่าระดับหนังสือขายดี
ตอนที่ลงลงตอนบนบล็อกก็ดึงดูดแฟนนิยายนับไม่ถ้วน ยิ่งช่วงนั้นซูเหยียนมีกระแสพูดถึงเต็มพิกัด... อันดับหนึ่งสามสถาบัน ข่าวฉาวสามเหลี่ยม แถม "เมื่อฉัน" กำลังฮอต...
สำนักพิมพ์ไม่ได้โง่ ผู้เขียนที่มีกระแสแบบนี้ ต่อให้ต้องทุ่มเงินก็ต้องเซ็นสัญญาให้ได้
การเจรจา จัดรูปแบบ พิมพ์ และโปรโมท... ทุกอย่างเสิ่นชิงฉือจัดการคนเดียวหมด
ตอนนั้นซูเหยียนกำลังยุ่งกับการโปรโมทละครและเตรียมสอบ แม้แต่สัญญายังเป็นเสิ่นชิงฉือยัดใส่มือให้เซ็น
พิมพ์ครั้งแรกหนึ่งหมื่นเล่ม ยังไม่ถึงครึ่งเดือน ก็ขายเกลี้ยง
สำนักพิมพ์ดีใจแทบบ้า รีบสั่งพิมพ์เพิ่มสามหมื่นเล่ม
งานเซ็นหนังสือวันนี้ เป็นโปรโมทรอบแรกหลังพิมพ์เพิ่ม
คนที่มางานส่วนใหญ่เป็นสาววัยรุ่น แออัดยัดเยียด คล้ายถนนคนเดินช่วงตรุษจีน วุ่นวายและครึกครื้นสุดๆ
ซูเหยียนเพิ่งโผล่หน้า เสียงกรี๊ดแทบจะเปิดหลังคา
"ซูเหยียน!"
"ที่รัก มองทางนี้!"
"ขอภาคต่อของ 'ความผิดที่ไร้หลักฐาน' หน่อย!"