ตอนที่ 94 สอบเข้ามหาวิทยาลัย เปิดศึกเจรจา

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงวันที่ 7 มิถุนายน

วันแรกของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยทั่วประเทศ

ซูเหยียนไม่ใช่นักสอบทั่วไป เขาออกสังคมมาสองปีแล้ว ดังนั้นจึงปฏิเสธความตั้งใจของพ่อแม่ที่จะไปเป็นเพื่อนอย่างเด็ดขาด และไปสนามสอบคนเดียว

โรงเรียนมัธยมที่เขาเคยเรียน ด้านนอกโรงเรียนมัธยมอำเภอหมายเลขหนึ่ง

ถึงแม้เขาจะใช้สถานะนักสอบทั่วไป แต่สนามสอบก็ไม่ได้แยกกับนักเรียนปัจจุบัน ถึงเวลานี้ด้านนอกโรงเรียนมัธยมอำเภอหมายเลขหนึ่งเต็มไปด้วยผู้คน นักสอบและผู้ปกครองที่สีหน้าเคร่งเครียดอยู่ทุกหนทุกแห่ง

โดยเฉพาะผู้ปกครองหลายคน เห็นได้ชัดว่าเครียดจนกล้ามเนื้อเกร็ง สีหน้าแบบนี้เขาเห็นในกองถ่ายบ่อยมาก ต่างกันตรงที่นักแสดงในกองถ่ายแค่แสดง แต่ผู้ปกครองเหล่านี้จริงใจทุกคน ใบหน้ายังฝืนยิ้มและพูดอะไรบางอย่างกับลูกหลานที่อยู่ข้างๆ อย่างแผ่วเบา

ถ้าตอนนั้นซูเหยียนไม่ได้วิ่งออกจากบ้านด้วยอารมณ์ชั่ววูบ และสอบเข้ามหาวิทยาลัยในปีนั้นตามปกติ บางทีอาจจะมีความรู้สึกกดดันแบบม้าศึกหลายพันตัวข้ามสะพานไม้แคบๆ แบบนี้

แต่ตอนนี้แน่นอนว่าไม่มีแล้ว ข้อกำหนดคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยสำหรับการสอบเฉพาะทาง พูดเกินจริงไปหน่อย เขาหลับตาก็สอบผ่าน เหมือนเป็นการเดินผ่านพิธีมากกว่า

ความสุขุมเยือกเย็นที่ซ่อนอยู่ ถูกทำลายในไม่ช้าหลังจากที่เขาลงจากแท็กซี่

เขามองนักข่าวหลายคนที่แบกกล้องถ่ายรูปวิ่งเข้ามาหาแล้วขมวดคิ้ว บ้านเกิดของเขาที่นี่ให้ความสำคัญกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยมากแน่นอน

คนในเมืองเล็กๆ อยากออกจากเมืองเล็กๆ แห่งนี้ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยคือเส้นทางที่สำคัญที่สุด และอาจเป็นเส้นทางเดียวของหลายๆ คน

แต่เพราะเป็นเมืองเล็กๆ ด้วย ปกติจะไม่มีสื่อข่าวโดยเฉพาะมาประจำที่สนามสอบเพื่อรอสัมภาษณ์

เห็นได้ชัดว่ามุ่งเป้ามาที่เขา

ความสงสัยยังไม่ถึงไม่กี่วินาที นักข่าวหลายคนก็พูดพร้อมกัน: