“อะไรกันเนี่ย!? สี่หลางกับหลัวชื่อนี่ของฉัน เพิ่งจะเริ่มอินเลยนะ! จบแบบนี้เลยหรอ?”
“หัวเว่ยฟ้องกับสถานีโทรทัศน์ เกี่ยวอะไรกับคนดูอย่างเรา?”
“มีคนวงในบอกหน่อยได้ไหมว่าเมื่อไหร่จะฉายต่อ…”
ข่าวการหยุดฉายของ “จอมทัพตระกูลหยาง” แพร่กระจายไปได้ไม่นาน ก็ทำให้ในเว็บบอร์ดคนดูซีรีส์พากันคร่ำครวญเป็นแถว
แต่สุดท้ายแล้วก็แค่ละครโทรทัศน์เรื่องหนึ่งเท่านั้น ผู้คนต่างเสียดายอยู่พักใหญ่ พูดคุยกันไม่กี่วันก็เลิกสนใจ
ซูเหยียนเพื่อนเก่าอย่างซ่งจู๋เต๋อกลับออกมาอีกครั้ง คราวนี้เขาขึ้นรายการสัมภาษณ์ออนไลน์ที่ความร้อนแรงไม่น้อย
หน้ากล้อง มือหนึ่งเขาหยิบลูกประคำไว้ ท่าทางเหมือนผู้วิเศษนอกโลก ค่อยๆ พูดออกมาอย่างช้าๆ:
“ช่วงนี้ฉันศึกษาเรื่องทิศทางดวงชะตาของวงการบันเทิง แล้วก็พบปรากฏการณ์ที่น่าสนใจมาก คนบางคน เกิดมามี‘ดาวร้าย’ประจำตัว”
หยุดไปครู่หนึ่ง เขายิ้มอย่างใจดีพร้อมกับเหลือบมองกล้อง: “เช่น ซูเหยียนที่กำลังดังมากตอนนี้”
พิธีกรตาเป็นประกาย: “ว่าอย่างไร?”
“เรามาไล่เรียงไทม์ไลน์กันดู”
ซ่งจู๋เต๋อนิ้วมือนับลูกประคำ: “ปี 04 ระหว่างถ่ายทำ ‘คู่จอมยุทธ์อินทรีเทพ’ หลิวอี้เฟยตกน้ำเกือบเอาชีวิตไม่รอด ตอนนั้นใครอยู่ข้างๆ? ซูเหยียน”
“ปีนี้ ‘เซ่อเตียว’เปิดกล้องได้ไม่นาน หูเกอก็บาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุรถยนต์ ใครเป็นผู้กำกับภาพของเรื่องนี้? ซูเหยียน”
“‘สามก๊ก’ช่วงก่อนมีปัญหาหยุดถ่าย ซูเหยียนไปทดสอบหน้ากล้อง ไม่ผ่าน แต่ก็ได้แตะต้องเรื่องนี้ไว้”
“ตอนนี้ “จอมทัพตระกูลหยาง” กำลังฉายได้ดีอยู่ดีๆ กลับต้องหยุดฉาย ใครเป็นพระรอง? ก็ยังเป็นซูเหยียน”