จ้องซูเหยียนอยู่ครู่ใหญ่ ไช่อีหนงก็ถอนหายใจยาวเหยียด เธอยกชาน้ำที่เย็นสนิทตรงหน้าขึ้นจิบเล็กน้อย
"ได้ ได้ยินคำพูดนี้จากเธอแล้ว ฉันก็มีหลักใจแล้วล่ะ"
"แต่เธอก็อย่าเพิ่งรีบร้อน นี่แค่ความตั้งใจเบื้องต้นเท่านั้น"
ซูเหยียนพยักหน้าอย่างเข้าใจ ไช่อีหนงนั้นบ้าระห่ำ แต่ไม่ใช่คนบ้า
เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะตัดสินใจอะไรง่ายๆ แค่เพราะคำพูดสองสามประโยค
ไช่อีหนงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พูดว่า "ต่อไปฉันจะติดต่อบริษัทข้อมูลที่ฉันคุ้นเคยให้ทำการสำรวจตลาดและทดลองชมแบบเฉพาะด้าน ถ้าผลตอบรับไม่แย่ ก็จะเอาข้อมูลไปคุยรายละเอียดกับช่องหลักนครมั่ว"
"ถ้าแน่ใจว่าเดินมาถึงขั้นเดิมพันจริงๆ ช่วงไม่กี่เดือนก่อนออกอากาศ ต้องให้เธอซึ่งเป็นทั้งพระเอกและสารพัดอย่างช่วยประชาสัมพันธ์อย่างเต็มที่ นี่เป็นขั้นตอนสำคัญ เธอต้องเตรียมใจไว้"
"เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว" ซูเหยียนตอบสั้นๆ นักแสดงไม่ได้จบแค่ถ่ายทำเสร็จ มีหน้าที่ต้องร่วมประชาสัมพันธ์ อีกอย่างมันก็ไม่เสียหายอะไรสำหรับเขา ล้วนเป็นการสร้างกระแส
ไช่อีหนงหัวเราะเบาๆ พูดหยอก "อย่ามารับปากง่ายๆ ตอนนี้ล่ะ แล้วพอถึงเวลาจริงเบี้ยวละก็ สัมภาษณ์ทีมงานหลัก รายการวาไรตี้... ลงได้ทั้งหมดก็ต้องลงให้ครบ... เธอกับชื่อชื่อเป็นจุดสำคัญ อย่าคิดจะขี้เกียจล่ะ"
"ฉันขี้เกียจเมื่อไหร่?"
"ก็จริงนะ" สีหน้าไช่อีหนงเผยความซาบซึ้งใจเล็กน้อย "เด็กคนนี้ บางทีก็หัวรั้นจนปวดหัว แต่เวลาทำงาน... เอาเถอะ หาตำหนิไม่ได้จริงๆ"