หลิวเสี่ยวลี่เพิ่งคุยกับผู้กำกับอวี๋หมิ่นเรื่องแผนการถ่ายทำช่วงต่อๆ ไปของลูกสาวเสร็จ หันไปมองทางกองถ่ายก็เห็นเชี่ยนเชี่ยนกำลังคุยกับไอ้คางคกนั่นอยู่ ใบหน้าเปื้อนยิ้มหวานๆ แบบที่เธอไม่อยากเห็น
ที่ตกลงกันไว้ว่าจะไม่รับของใต้โต๊ะอีกไง?
ไม่รับของแล้วเปลี่ยนมาคุยเล่นแทนใช่ไหม!
แน่นอนว่าลูกสาวต้องไม่มีทางผิด ผิดก็ผิดที่ไอ้คางคกนั่นช่างตื๊อเหลือเกิน! วิธีเล่นก็ฉลาดขึ้นเรื่อยๆ!
ในฐานะคนที่ผ่านโลกมามาก เธอรู้ดีว่าผู้หญิงแกร่งก็แพ้ผัวตื๊อ
ยิ่งไปกว่านั้น ไอ้หนูนั่น เธอต้องยอมรับว่า มันต่างจากนักแสดงประกอบระดับล่างทั่วไปจริงๆ
ทั้งที่อยู่ระดับล่าง แต่กลับไม่มีความขลาดกลัวแบบคนระดับล่างทั่วไป
ทั้งที่หน้าตาก็แค่พอใช้ได้ แต่กลับกล้าด้านเข้ามาใกล้ลูกสาวสุดที่รักของเธอได้
และลูกสาวเธอก็แทบไม่มีประสบการณ์เรื่องพวกนี้เลย
รวมถึงนักแสดงชายที่เคยร่วมงานอย่างหลินจื้ออิ่ง หูเกอ ด้วย
ทุกครั้งเธอจะติดต่อทีมผู้จัดการของฝ่ายนั้นไว้ก่อนล่วงหน้า ด้วยเหตุผลว่า "เชี่ยนเชี่ยนยังเด็ก" เพื่อตัดโอกาสการติดต่อส่วนตัวนอกกองถ่ายทั้งหมด
พอถ่ายทำจบ เธอก็พาลูกสาวออกไปทันที
เป็นแบบนี้เรื่อยมา
แต่ตอนนี้ ลูกสาวอายุสิบเจ็ดแล้ว ทารกที่เคยอุ้มอยู่ในอ้อมแขน เด็กน้อยคนนั้น กลายเป็นสาวแรกรุ่นไปโดยไม่รู้ตัว ส่วนสูงยังแซงหน้าเธอไปแล้ว
ใช่แล้ว เพิ่งสิบเจ็ดเอง!
หลิวเสี่ยวลี่หายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย อยากจะลงมือใช้เส้นสายไล่ไอ้หนูนี่ออกไปให้สิ้นเรื่องทันที ไม่สนแล้วว่าจะเป็นที่ครหาหรือไม่