ของตอบแทนที่หลิวซือซือพูดถึง ถึงในเช้าวันรุ่งขึ้นทันที
รถบ้านคันหนึ่งสีขาว ผูกโบว์แดงใหญ่ไว้ที่ตัวรถ จอดอยู่ที่ปากทางเข้ากองถ่ายเหมือนอสูรร้าย
ซูเหยียนเดินวนรอบรถหนึ่งรอบ แล้วมุดเข้าไปดูข้างใน
ห้องน้ำส่วนตัว ครัวเล็กๆ แบบเปิด เตียงนอนได้สองคน แอร์ ตู้เย็น ดีวีดี ครบครัน
เขาโผล่หัวออกมา มองหลิวซือซือที่ยืนอยู่ข้างรถทำหน้าทะนงตน แล้วหัวเราะ "ซือซือ แบบนี้เธอขาดทุนนะ รถบีเอ็มดับเบิลยูของฉันแค่สามแสน รถเธอคันนี้เกือบห้าแสนแล้วใช่ไหม?"
หลิวซือซือกอดอก ปลายคางเชิดขึ้นเล็กน้อย "ใครจะไปคิดเรื่องเงินกับเธอ รถเธอคือรถ แต่นี่คือบ้านเคลื่อนที่สุดหรูของฉัน จะเทียบกันได้ยังไง?"
เธอเว้นไปครู่ น้ำเสียงแฝงความภูมิใจเล็กน้อยที่ซ่อนไม่มิด "อีกอย่าง พอมีรถบ้านแล้ว เวลาถ่ายทำเธอจะได้มีที่พักผ่อนกลางแจ้ง ไม่ต้องตากลมตากแดด"
"งั้นนี่เธอจะให้ฉันเหรอ?" ซูเหยียนขยิบตา
"ไม่ให้แล้วจะให้ใคร?"
"แล้วทำไมเธอทำหน้าแบบ 'นี่ของฉัน' อย่างงั้นล่ะ?"
หลิวซือซือหน้าร้อนผ่าว กำลังจะเถียง ก็มีเงาคนพุ่งออกมาจากข้างๆ ทันใด
"โว้ย!!!"
หยวนหงถาโถมเข้ามา ซบทั้งตัวกับข้างรถบ้าน หน้าแนบกระจกมองเข้าไปข้างใน
"รถบ้าน! ยังเป็นคันใหม่ด้วย! เหยียนนายรวยแล้วเหรอ?"
ซูเหยียนเตะก้นเขา "ไปให้พ้น ซือซือให้มา"
หยวนหงเอามือกุมก้นหันกลับมา ตาเบิกกว้าง
"ซือซือให้เหรอ?"
"ซือซือเธอลำเอียงนะ! ฉันรู้จักเธอมานานขนาดนี้ ยังไม่เห็นเธอจะให้ล้อรถฉันสักล้อเดียว!" เสียงเขาบางแทบแตก
หลิวซือซือเหลือบตา "แล้วเธอเคยให้อะไรฉันบ้าง?"
หยวนหงอ้ำอึ้ง เกาหัวแก้มก่าย เขาไม่เคยให้จริงๆ
แต่เขาฟื้นตัวเร็ว แล้วโผล่หน้าไปที่กระจกรถอีกครั้ง พร้อมส่งเสียงตื่นเต้น