《เพลงรักโบราณ》การโปรโมทละครวิ่งมาเกือบครึ่งเดือน ในที่สุดซูเหยียนก็เลิกงาน
ทริปโปรโมทครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อน เขากับหลิวซือซือไม่ได้ขึ้นเวทีด้วยกันแม้แต่ครั้งเดียว นั่นเป็นความคิดของเขา—การตลาดแบบจำกัดปริมาณ
“นี่เป็นเรื่องที่สี่ที่ฉันกับซือซือร่วมงานกัน ผู้ชมคงเบื่อหน่ายแล้ว แยกกันโปรโมท สร้างประเด็น ‘คู่จิ้นนี้มีปัญหาหรือเปล่า’ พอละครออกอากาศแล้วค่อยกลับมารวมตัวกัน ผลลัพธ์จะดีกว่า”
ไช่อีหนงตอนนั้นฟังจบ ก็ตัดสินใจทันที
ดังนั้นสองสัปดาห์นี้ ซูเหยียนวิ่งไปนครมั่วและเมืองหลวง ส่วนหลิวซือซือวิ่งไปมณฑลซื่อชวันและกวางตุ้ง
วันเข้ากองถ่ายคือวันที่ 27 เมษายน แล้วเหิงเตี้ยนก็ยังเป็นแบบเดิม
ซูเหยียนเดินตามพนักงานมาถึงกองถ่ายเซียนกระบี่ 3 ในใจก็ตื่นเต้น ไม่ได้เจอหูเกอกับหยวนหงมานาน
แล้วก็หลิวซือซือ
ไม่ว่าจะเป็นวันที่อยู่คณะภาพยนตร์ปักกิ่ง หรือช่วงโปรโมทเพลงรักโบราณ ข้อความหากันไม่เคยขาด แต่ก็ไม่ได้เจอกันเลย
คิดถึงเธอจริงๆ
ไม่รู้ว่าฟ้าก็รู้ใจเขาหรือเปล่า พอเดินมาถึงหน้ากองถ่าย ก็เห็นหลิวซือซือยืนอยู่ตรงนั้น
สวมชุดสีฟ้าหลิวเซียน สนทนากับใครบางคน
ซูเหยียนตาเป็นประกาย กำลังจะเดินไปทัก
“ซูเหยียน!” หยางมี่ไม่รู้ว่าโผล่จากไหนมา สองมือท้าวเอว หน้ายิ้มเหมือนดอกไม้
สวมกระโปรงสีชมพูคู่กับเสื้อกล้าม ผมมัดเป็นปมเล็กๆ สองข้าง ทรงผมต่างจากปกติโดยสิ้นเชิง
“เป็นไง ตกใจไหม? เซอร์ไพรส์ไหม?”
ซูเหยียนงงจริงๆ
“เธอ...” ซูเหยียนถามอย่างแปลกใจ “เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”