ซูเหยียนคนนี้ ดื้อรั้นจริงๆ
ถึงแม้เพิ่งจะมีเรื่องกับกรรมการคัดเลือกในห้องออดิชั่น ความหวังริบหรี่ เขาก็ไม่ได้รีบซื้อตั๋วกลับนครมั่วทันที
แต่กลับเปิดห้องพักโรงแรมแถวนั้นต่อไปอีกสองวัน
พอถึงเช้าวันที่สาม ยังไม่ทันได้ผลการคัดเลือก กลับได้ข่าวหนึ่งมาก่อน
"ผู้กำกับซู! ผู้กำกับซูลองดูนี่สิ!"
หลิวจางมู่วิ่งพรวดเข้ามาในห้องพักโรงแรม หน้าดำแดงไปหมด มือถือหนังสือพิมพ์บันเทิงเล่มใหม่เอี่ยม
ซูเหยียนที่กำลังเล่นมือถืออย่างเบื่อหน่ายวางมือถือลง รับหนังสือพิมพ์มาส่องดูคร่าวๆ
พาดหัว: "ดาวรุ่ง"เทพเลือก"ออดิชั่นเรื่อง"สามก๊ก"ไม่ผ่าน เกิดอารมณ์กลางที่ทำงาน? กองถ่ายแฉ: อ่อนแอเกินไป"
บทความไม่ได้เอ่ยชื่อตรงๆ แค่บอกว่า "ดาราหนุ่ม"เทพเลือก"บางคนที่อาศัยการตามจีบดาราหญิงเพื่อโปรโมต" "เพิ่งไปออดิชั่นที่เมืองหลวง" ออดิชั่นไม่ผ่านก็ทำหน้าบึ้ง ยังเถียงกับกรรมการ สุดท้ายก็เดินกระแทกประตูออกมา
"เขียนได้บันเทิงดีนี่" ซูเหยียนทำเสียงปรบมือ แล้วก็หัวเราะเบาๆ
"ไอ้พวกสารเลว!"
หลิวจางมู่กลับโมโหแทบหายใจไม่ออก ตบขาตัวเองปังๆ "เพื่อนฉันเพิ่งสารภาพกับฉัน เขาไม่ได้ไปสานสัมพันธ์อะไรเลย โกหกทั้งนั้น! ฉันดันไปเชื่อ! หน้าเก่าๆ เจ็ดแปดปีนี่หมดกันทีเดียว!"
ยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น หลิวจางมู่ทรุดตัวลงนั่งเก้าอี้ "งานถ่ายทำของทีมบีฉันก็ถอนตัวแล้ว ไม่มีหน้ามาอยู่ต่อ ผู้กำกับซู ขอโทษจริงๆ ผมนี่..."
"ไม่เป็นไรไม่เป็นไร" ซูเหยียนส่ายหน้า โยนหนังสือพิมพ์ทิ้งไปข้างๆ "เรื่องนี้โทษนายไม่ได้ ที่สำคัญข่าวนี้ก็ไม่ได้โกหกไปหมด ฉันก็ด่ากรรมการสัมภาษณ์จริงๆ นั่นแหละ"
เขาไม่ได้เป็นคนใจกว้างอะไรนัก เจอคนกล่าวหาใส่ร้ายแบบไม่มีมูล ก็ไม่ยอมทนเงียบๆ ด่าคืนไปเลย