ซูเหยียนกลับมาถึงคณะภาพยนตร์ปักกิ่งวันนั้น เมืองหลวงกำลังโปรยปรายด้วยหิมะเล็กๆ
ในมหาวิทยาลัยเงียบเหงากว่านอกมหาวิทยาลัยอยู่พอสมควร
เทอมสองปีสองเพิ่งเปิดเรียนได้ไม่นาน ช่วงเวลานี้ คนที่มีคาบเรียนสองช่วงสุดท้ายของเช้ากำลังรีบไปตึกเรียน ส่วนคนที่ไม่มีคาบก็ซุกตัวอยู่ในหอพักเพื่อหนีหนาว
สะพายเป้เดินไปทางหอพัก ซูเหยียนเจอเพื่อนร่วมชั้นหลายคนระหว่างทาง
ควรยิ้มก็ยิ้ม ควรพยักหน้าก็พยักหน้า
ถึงหอพัก ผลักประตูเข้าไป หวังจินตัวกำลังนอนคว่ำอยู่บนเตียงเล่นคอมพิวเตอร์
ได้ยินเสียงดังก็เงยหน้ามอง แล้วอุทานด้วยความตกใจ: "เป็นนายจริงๆ ด้วยเหรอซูเหยียน? ทั้งโรงเรียนลือกันว่านายยุ่งกับการถ่ายทำหนักมาก เตรียมจะไม่เรียนต่อแล้ว!"
โยนเป้ลงบนเตียง ซูเหยียนตอบกลับ: "ฉันยื่นใบลาอยู่แล้วโว้ย?"
เขาตั้งใจจะอยู่จนกว่าเรื่อง "แฝงตัว" จะเริ่มกองถ่าย ดังนั้นเลยไม่ได้เอาของมาด้วยมากนัก
หวังจินตัวหัวเราะคิกคักแล้วโถมตัวเข้ามา: "นานเกินไปแล้วนะ เกือบจะขาดเรียนมากกว่าพี่รุ่นพี่ปี 02 หลิวอี้เฟยอีก ว่าแต่ รู้สึกยังไงบ้างที่ได้ถ่ายหนังกับพี่สาวคนนั้น? ได้ยินว่าพวกนายกองถ่ายกอดคอกันทุกวันเลย"
ซูเหยียนเหลือบมองเขา: "ได้ยินจากใครมา?"
"ก็ลือกันอย่างงี้ทั้งนั้นแหละ" หวังจินตัวสีหน้าอยากรู้อยากเห็น "จริงหรือเปล่าเนี่ย?"
ถอดเสื้อคลุมออกแขวนไว้ ซูเหยียนตอบลอยๆ: "ถ่ายทำอยู่ จะมีเรื่องแบบนั้นได้ยังไง ว่าแต่นายสิ เทอมที่แล้วสอบตกเคลียร์เรื่องเรียบร้อยหรือยัง?"
หวังจินตัวสีหน้าหมองลงทันที: "คุยเรื่องสนุกๆ หน่อยได้ไหม?"
"เรื่องสนุกๆ เหรอ? ก็ได้ คืนนี้ฉันเลี้ยงเอง ออกไปกินข้าวนอกบ้านกัน"
"เยี่ยมเลย"
ไม่ใช่แค่หวังจินตัว เพื่อนร่วมห้องอีกสองคนก็เฮตามด้วย
อยู่หอพักสักพัก ซูเหยียนก็เดินไปตึกเรียน หาอาจารย์ที่ปรึกษาคุยด้วย ลงนามในเอกสารสองสามฉบับ แล้วก็ไปหาหัวหน้าภาค อาจารย์ประจำวิชาอีกหลายคนเพื่อเพิ่มสีสันให้การปรากฏตัว
เตรียมของขวัญปีใหม่ไว้ให้ทุกคน
วนไปครบหนึ่งรอบ ก็เกือบบ่ายสี่ถึงห้าโมงแล้ว