รถจี๊ปทหารแล่นเข้ามาในเขตบ้านพักทหารอย่างมั่นคง
ลู่จินอานลงจากรถก่อน แล้วอ้อมไปเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้อย่างสุภาพ «ค่อย ๆ ลงนะ»
ทั้งสองเดินไปยังจุดตรวจตรงประตูทางเข้าค่ายทหาร ลู่จินอานยื่นเอกสารประจำตัวให้เจ้าหน้าที่
หลังตรวจเสร็จ ลู่จินอานก็เดินเคียงข้างเหมียวชูอย่างเป็นธรรมชาติ พาเธอมุ่งหน้าไปยังเขตสำนักงาน ระหว่างทางมีทหารหลายนายทำความเคารพและกล่าวทักทายเป็นระยะ แม้สายตาจะเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ทุกคนก็ยังรักษาระเบียบวินัย ไม่ซักถามเรื่องส่วนตัวตามอำเภอใจ
ไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงหน้าห้องทำงานของเหมียวหย่ง ห้องทำงานอยู่บนชั้นสามของอาคารสำนักงาน
ลู่จินอานยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ ก่อนเอ่ยเสียงสุขุม «ท่านผู้บัญชาการครับ เหมียวชูมาถึงแล้ว»
«เข้ามา» เสียงของเหมียวหย่งดังมาจากในห้อง
ลู่จินอานผลักประตูออก แล้วเบี่ยงตัวส่งสัญญาณให้เหมียวชูเข้าไปก่อน ส่วนตัวเองเดินตามเข้าไปติด ๆ ก่อนปิดประตูเบา ๆ
ห้องทำงานกว้างขวางและสว่างไสว บริเวณผนังมีแผนที่การทหารบริเวณชายแดนขนาดใหญ่แขวนอยู่ ทั้งยังมีภาพผู้นำติดอยู่หลายภาพ บนโต๊ะมีเอกสาร โทรเลข และรายงานกองพะเนิน เครื่องเขียนและกระดาษวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ เหมียวหย่งนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ก้มหน้าถือปากกาหมึกซึม เซ็นเอกสารอย่างตั้งใจ
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เหมียวหย่งก็เงยหน้าขึ้น สายตาหยุดอยู่ที่เหมียวชู เขารีบวางปากกาแล้วลุกขึ้น ยิ้มพลางกวักมือเรียกเธอ «เจียวเจียว ในที่สุดก็มาถึงแล้ว เดินทางไกลมาตลอดทาง คงเหนื่อยแย่เลยสิ รีบนั่งก่อน บนโต๊ะมีน้ำร้อน ดื่มสักหน่อยให้ชุ่มคอนะ» พูดจบก็ชี้ไปยังเก้าอี้ข้างโต๊ะทำงานเป็นพิเศษ