ไรล์รู้ทั้งรู้ว่าเธอสนิทกับสวี่เฮ่อหมิงที่โรงเรียน แต่ยังหลอกล่อสวี่เฮ่อหมิงอีก ช่างเป็นการตบหน้าเธอชัด ๆ
เธอหันไปมองนิก “นิก ไรล์คนนี้เป็นลูกน้องของคุณหรือเปล่า?”
นิกเคาะปลายนิ้วกับเข่า “ไม่รู้สิ ธุรกิจในมือฉันมีเยอะเกินไป คนระดับเล็ก ๆ แบบนี้ยังไม่เข้าตาหรอก แต่ถ้าคุณอยากรู้ ฉันให้ชาร์ลีช่วยสืบให้ได้” พูดจบ เขาก็เงยหน้ามองไปยังที่นั่งคนขับด้านหน้า “ชาร์ลี ไปสืบประวัติของไรล์มาหน่อย”
ชาร์ลี คนขับรถที่นั่งอยู่ด้านหน้า รีบรับคำทันที “คุณผู้ชายครับ ไรล์เป็นลูกชายคนเล็กของตระกูลโธมัส อาศัยอำนาจของครอบครัววางอำนาจบาตรใหญ่ตามท้องถนนในลอนดอน แถมยังมาผลาญเงินที่บ่อนของคาเลนอยู่บ่อย ๆ” ในฐานะผู้ช่วยของตระกูลวิลสัน เขาจดจำข้อมูลของตระกูลชนชั้นสูงไว้ในหัวทั้งหมด
“โธมัส?” เหมียวชูเลิกคิ้ว รีบถามต่อ “เป็นโธมัสจากสำนักพิมพ์ของหนังสือพิมพ์ไทมส์หรือเปล่า?”
“ใช่ครับ คุณหนู” ชาร์ลีตอบอย่างแม่นยำ “เขาเป็นหนึ่งในผู้มีอำนาจของหนังสือพิมพ์ไทมส์ คุณโธมัสดูแลธุรกิจส่วนสำนักพิมพ์เป็นหลักครับ”
เหมียวชูหัวเราะเยาะออกมาเบา ๆ ช่างเป็นศัตรูที่หนีกันไม่พ้นจริง ๆ
เธอนึกถึงเรื่องที่ลี่ลี่เคยเล่าให้ฟัง ก่อนหน้านี้เธอส่งต้นฉบับเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ไปที่หนังสือพิมพ์ไทมส์ คนที่รับผิดชอบตรวจต้นฉบับก็คือโธมัสคนนี้ และอีกฝ่ายก็ปฏิเสธต้นฉบับของเธอทันที
“ดูท่าพ่อลูกตระกูลโธมัสจะไม่ใช่คนดีสักคน” เหมียวชูพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
นิกเห็นแววคมกริบในดวงตาของเธอ ก็เลิกคิ้วอย่างสนใจ “ทำไม คุณกับโธมัสมีเรื่องกันหรือ?”
“ก็ประมาณนั้น” เหมียวชูพยักหน้า “ก่อนหน้านี้ฉันส่งต้นฉบับแฮร์รี่ พอตเตอร์ไปที่หนังสือพิมพ์ไทมส์ โธมัสคนนี้เป็นคนปฏิเสธฉันทันที ต่อมายังให้ลี่ลี่มาขอซื้อสิทธิ์ไปจากฉัน แต่ฉันปฏิเสธไป ไม่คิดเลยว่าลูกชายเขาจะไม่ได้เรื่องเหมือนกัน นิสัยถอดแบบพ่อมาเป๊ะ”