"พี่...พี่ฮวน"
เฉียวรุ่ยตาแทบถลน น้ำเสียงสั่นเทา
"เปล่านะ!!"
ยวีฮวนทำอะไรไม่ถูก พยายามเต็มที่เพื่อกอบกู้ภาพลักษณ์อ่อนโยนและไร้เดียงสาของตัวเอง:
"อย่าเข้าใจผิดนะ!! น้องชาย พี่มือลั่นกดเอง เมื่อกี้พี่กำลังจะกดไม่สนใจเลย ดูสิ ปกติพี่ไม่ดูเรื่องพวกนี้เลยนะ..."
เธอรีบปัดหน้าจอออกไป
ยังไม่ทันโล่งใจ สิ่งที่ปรากฏต่อมาคือชายเปลือยกล้ามท้องกำลังบิดเอวใส่กล้อง
ปัดลงอีกครั้ง
นักแสดงชายนิรนามโชว์กระดูกไหปลาร้าแผ่กว้าง ใช้นิ้วลูบคลำลูกกระเดือกเป้งอย่างเย้ายวน จนคนดูแทบจะสติแตก
ปัดลงอีกครั้ง
ผู้ชายกล้ามแน่นใส่กางเกงสีเทา วิดพื้นด้วยมือข้างเดียว ร่างกายยุบยวบขึ้นลง แนวกล้ามเนื้อก็พลิ้วไหวตาม...
"ไม่ต้อง...ไม่ต้องให้ดูแล้ว" เฉียวรุ่ยใจตายด้านไปแล้ว หันหน้าหนี
ยวีฮวนเงียบๆ ฉีกถุงขนมปังกรอบหมี เคี้ยวกรอบแก้อายไปพลาง ปวดใจยิ่งนัก ทำไมตอนปกติไม่เคยหาเจออะไรดีๆ แบบนี้บ้าง
เมื่อกี้ยังไม่ได้กดเซฟเลย ไม่รู้เดี๋ยวเปิดมือถืออีกจะยังหากเจอไหม
•
ระหว่างนั่งแท็กซี่พาเฉียวซีกลับหอ ยวีฮวนก็ยังเช็กว่าตัวเองพลาดเซฟอะไรไปหรือเปล่า
ระบบทนไม่ไหวเอ่ยปาก: "ทำแบบนี้มันดีจริงๆ เหรอ?"
ยวีฮวนถอนหายใจ พลันก็ยกเหตุผลใหญ่โตมาคุยกับระบบ
เด็กสาวอ่อนแอบอบบางคนหนึ่ง ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า แค่ดูคลิปโป๊นิดๆ หน่อยๆ เพื่อผ่อนคลายชีวิตแสนน่าเบื่อและขยายโลกทัศน์บ้าง มันผิดตรงไหนกัน ไม่!
•
หลายวันต่อจากนี้ ราบรื่นดีนัก
กลางวันตั้งใจเรียน กินข้าวสามมื้อตรงเวลา กลางคืนกลับหอทำการบ้าน เล่นเกมสนุกสนาน