ภายในห้องส่วนตัวตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้ทั้งหมด ริมกำแพงมีต้นหนานเทียนจู๊รูปทรงแปลกตา ใบเขียวสดเรียงตัวโปร่งบาง เงาที่ทอดลงบนผนังดูงดงามเป็นพิเศษ
ที่นั่งติดหน้าต่าง มองออกไปเห็นสวนหินที่จัดไว้อย่างประณีต มีหมอกลอยคลุ้ง เสียงน้ำไหลรินแผ่วเบาดังอยู่ข้างหู
ไม่รู้ว่าต้องลงแรงมากแค่ไหน ถึงเนรมิตทิวทัศน์เช่นนี้ขึ้นมาได้
ยวีฮวนใจจดจ่ออยู่กับสิ่งแวดล้อมรอบตัว แต่ฉินอวิ๋นเหย่ใจจดจ่ออยู่กับคนตรงหน้า
ก่อนนั่ง เขาดึงเก้าอี้ออกให้อย่างนุ่มนวล ก่อนอาหารมา เขาใช้กรรไกรน้ำร้อนลวกถ้วยชามให้ยวีฮวนก่อน
ยวีฮวนนอนพาดขอบหน้าต่าง ยื่นมือไปรับละอองน้ำด้านนอก มือเปียกแล้วหันกลับมาหากระดาษเช็ดมือ ผ้าเช็ดหน้าของฉินอวิ๋นเหย่ก็ถูกวางลงบนฝ่ามือเธอ
ยวีฮวนมองเขา แล้วมองผ้าเช็ดหน้าปักลายวิจิตร ความหงุดหงิดพลันจางหายไปครึ่งหนึ่ง
ของที่นี่ นับว่าคู่ควรกับความพิถีพิถันหรูหรา
ชาชั้นดี ดื่มแล้วหอมติดปาก; ขนมที่เชฟใหญ่ทำสดใหม่ หวานนุ่มละมุน; อาหารทั้งสี กลิ่น รส ครบถ้วน ชวนน้ำลายสอ
ชามผลไม้มีผลไม้ล้างสะอาด ยวีฮวนชำเลืองมองส้มเขียวแป๊บหนึ่ง แล้วหยิบขนมฟักทองกรอบสีเหลืองทองมากิน
ฉินอวิ๋นเหย่หยิบส้มขึ้นมาลูกหนึ่ง ปอกเปลือกอย่างใจเย็น ละเอียดถึงขั้นดึงเส้นใยขาวออกจนหมด
ยวีฮวนเพิ่งกินขนมฟักทองกรอบนอกนุ่มในหมดชิ้นหนึ่ง จู่ ๆ ก็มีส้มหนึ่งกลีบป้อนมาตรงปาก เมื่อครู่เธออยากกินอยู่ แต่ขี้เกียจลงมือเอง
ลังเลเล็กน้อย ยวีฮวนพ่ายแพ้ให้กับกลิ่นหอมเปรี้ยวหวานของส้ม อ้าปากกิน