ถนนที่พลุกพล่าน ผู้คนหลั่งไหลดั่งสายน้ำ เสียงรถม้า เสียงม้าร้อง และเสียงเร่ขายผสมผสานเป็นหนึ่งเดียว
สาวใช้ฝีมือสูงสองคนเดินตามติดองค์หญิงใหญ่ หวาดหวั่นว่าจะเกิดข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย
มาอยู่ที่นี่สิบกว่าปีแล้ว แต่ยวีฮวนกลับแทบไม่ได้ออกมาเที่ยวเลย
เดินพลางชมตลาดไปตลอดทาง ดูแผงผลไม้ตรงนี้ แวะร้านขนมตรงนั้น ขณะที่นางปลดถุงหอมปักลายหงส์ที่ห้อยอยู่ตรงเอว เตรียมเรียกสาวใช้ไปซื้อพุทราเชื่อมนั้นเอง เรื่องไม่คาดฝันก็บังเกิด
ไม่รู้ว่าม้าที่เสียการควบคุมพุ่งออกมาจากที่ใด ตรงเข้าหายวีฮวนซึ่งอยู่ตรงหน้า
ในชั่วพริบตา โชคดีที่มีคนคว้าบังเหียนม้าไว้ได้ ลดแรงปะทะลง สาวใช้จึงฉุดยวีฮวนหลบออกมาได้ทันท่วงที
ม้าพุ่งตัววิ่งต่อไป เจ้าของม้าและทหารไล่ตามไป ส่วนพ่อค้าแม่ค้าที่ถูกชนแผงล้มก็โวยวายด่าทอ สาวใช้ทั้งสองตรวจดูความปลอดภัยของนางอย่างร้อนใจ
ทว่าสำหรับยวีฮวนแล้ว ทั้งถนนกลับเงียบสงัด ฟ้าดินเหลือเพียงร่างเสี้ยวหน้าคลุมเครือของผู้นั้น
บุรุษรูปงามผู้คว้าบังเหียนไว้เมื่อครู่เหมือนสัมผัสได้ถึงสายตาของนาง จึงเหลียวมามอง