ยายตระกูลจ้าวก็กำลังทอดของอยู่
จ้าวหยางกลับมาถึงก็เข้าครัวรับช่วงต่อทันที
ไม่นาน ยวีฮวนก็เดินตามกลิ่นเข้ามา ยืนอยู่ข้างจ้าวหยาง
ในฉากที่แสนคุ้นเคยจู่ๆ ก็มีร่างของเธอปรากฏขึ้น ราวกับทั้งคู่ได้กลายเป็นคนในครอบครัวเดียวกันแล้ว หัวใจพลันถูกเติมเต็มอย่างอบอุ่น
จ้าวหยางทอดซี่โครงหมูกับชิ้นไก่เป็นหลัก ไม่เหมือนกับที่คุณยายทอด ยวีฮวนมองด้วยสายตาละห้อย
พอตักขึ้น จ้าวหยางก็จัดใส่จานให้เธอหนึ่งจาน ยังร้อนจัดจนแสบปาก
เธอได้รับอาหารจานหนึ่ง ก็ถือไปกินกับคุณยายจ้าวอย่างมีความสุข
พอไก่ทอดเสร็จ เธอก็กลับมาอีก
กินนี่สองชิ้น นั่นสองชิ้น ท้องเริ่มอิ่มแล้ว เงยหน้าขึ้นมา จ้าวหยางยังยืนอยู่หน้าเตา ไม่มีคำบ่นเลยสักนิดตลอดเวลา
ยวีฮวนสำนึกตัวได้ จึงวกกลับมา คีบเนื้อไก่ชิ้นหนึ่งป้อนที่ริมฝีปากเขา
จ้าวหยางนิ่งไปครู่หนึ่ง ก้มหน้ากัดเนื้อไก่เข้าปาก คลับคล้ายว่าได้แตะปลายนิ้วของเธอ ชั่วขณะนั้นความรู้สึกพลุ่งพล่าน อยากยืนอยู่ที่นี่ไปจนกว่าฟ้าดินจะสูญสลาย
•
เสียงประทัดดังสนั่นทำให้ทั้งหมู่บ้านอาบไปด้วยบรรยากาศมงคล เศษกระดาษประทัดปลิวว่อนพร้อมกลิ่นดินปืน โรยทั่วพื้นเหมือนดอกไม้สีแดง
ไหว้เจ้า อวยพร ติดคู่กลอน ตัดกระดาษหน้าต่าง จุดประทัด… ทั้งรับแขกทั้งไปเยี่ยม ยุ่งวุ่นวายทั้งวัน จ้าวหยางไม่มีโอกาสได้เจอยวีฮวนเลย ตอนเธอออกจากบ้านก็ได้เห็นเพียงลางๆ ข้ามฝูงคน เห็นร่างที่ทำให้เขาคิดถึงจนใจหาย