หวังหวยอันยื่นมือตบไหล่หวังเถิงเบาๆ
“ทำใจให้สบาย สอบให้เต็มที่ พอสอบบู๊เสร็จ พ่อเตรียมของขวัญจบการศึกษาชิ้นใหญ่ไว้ให้แล้ว”
“รับรองว่าตอนนั้นจะเซอร์ไพรส์หนักมาก”
พอได้ยินแบบนี้ หวังเถิงก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที เต็มไปด้วยความคาดหวัง
ชั่วพริบตาก็เช้าวันรุ่งขึ้น
หวังเถิงตื่นจากการนั่งสมาธิปรับลมหายใจ
เดินออกจากห้อง
หวังหวยอันเตรียมอาหารเช้าไว้แล้ว
บนโต๊ะอาหารเรียบง่าย มีเพียงเนื้อไม่ติดมันรสจืด
หวังหวยอันศึกษากฎการสอบบู๊มาก่อนแล้ว อาหารเช้าก่อนสอบต้องทานเบาๆ
ไม่ได้ห้ามทานเนื้อสัตว์ เพียงแต่ห้ามเด็ดขาดไม่ให้ทานยาบำรุงที่ทำให้พลังปราณเลือดพุ่งสูงขึ้นในเวลาอันสั้น
ผู้เข้าสอบต้องอยู่ภายในโรงเรียนครึ่งวัน
ตลอดเวลาอยู่ภายใต้การตรวจสอบ
ป้องกันไม่ให้ใครแอบทานโอสถเพื่อเร่งพลังปราณเลือดให้สูงขึ้นชั่วคราว แอบโกงในการสอบ
ผลที่ตามมาของการโกงสอบบู๊นั้นร้ายแรงอย่างยิ่ง
ถึงแม้จะโชคดีสอบติดมหาวิทยาลัยยุทธ์ได้
แต่คอร์สฝึกปฏิบัติหนักๆ ในภายหลัง หากไม่มีพลังที่แท้จริงรองรับ ก็ไม่มีทางตามบทเรียนทัน
คนส่วนใหญ่จึงไม่กล้าเสี่ยง
หวังหวยอันมองไปที่หวังเถิง แล้วยิ้มบางๆ พูดว่า
“เป็นไงบ้าง รู้สึกตื่นเต้นไหม?”
หวังเถิงสีหน้าสงบนิ่ง โบกมือ
“เรื่องแค่นี้จะให้ตื่นเต้นอะไร?”
“จับมาได้แน่นอน!”
“สอบบู๊จำลองหลายต่อหลายครั้ง ฉันคว้าที่หนึ่งของเมืองได้แบบชิลๆ”
“พ่อ เห็นลูกทำให้วงศ์ตระกูลรุ่งเรืองได้เลย!”