เดินอยู่ในโรงเรียน ความรู้สึกของหวังเถิงในวันนี้ต่างจากเมื่อก่อนราวฟ้ากับเหว
เขายกมือขึ้นลูบตรานักบู๊ขั้นหนึ่งอันใหม่เอี่ยมบนหน้าอกโดยไม่รู้ตัว
ให้ตายเถอะ ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมท่านพ่อถึงได้พกตรานักบู๊ติดตัวตลอดเวลา
ตอนนี้เขา
ในนามยังเป็นนักเรียนมัธยมปลายปีสาม แต่สถานะของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ในโลกที่ให้ความสำคัญกับการต่อสู้เป็นอันดับหนึ่ง
การก้าวข้ามเป็นนักบู๊ได้สำเร็จ
ก็เท่ากับมีสถานะทางสังคมเทียบเท่าผู้ใหญ่
จะถูกเรียกว่าเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลายธรรมดา ๆ อีกต่อไปไม่ได้แล้ว
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ และซึมซับความรู้สึกประหลาดที่มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้อย่างเงียบ ๆ
ความรู้สึกนี้มันโคตรจะสุดยอดจริง ๆ
สายตามองไปตามถนน เหล่าน้องรุ่นน้องที่เดินสวนกันไปมาหลายคนต่างก็อดไม่ได้ที่จะมองมาที่เขา
หลังจากผ่านการฝึกฝนในค่ายฝึกอบรมยอดฝีมือ
ใบหน้าของหวังเถิงยิ่งหล่อเหลาคมคาย ร่างกายแข็งแรงเปี่ยมพลัง ดูเป็นหนุ่มหล่อที่น่าจับตามองจริง ๆ
แต่หวังเถิงไม่เคยสนใจรูปร่างหน้าตาของตัวเองเลยแม้แต่น้อย
ต่อให้ก่อนที่พ่อของเขาจะเปิดเผยพลังอำนาจ
เขาก็ไม่เคยพึ่งพารูปลักษณ์เพื่อเรียกร้องความสนใจ มีเพียงพลังที่แท้จริงเท่านั้นที่เขาไล่ตาม
ตอนที่ยังอยู่โรงเรียน
ผลการเรียนสายสามัญของเขาเคยอยู่อันดับต้น ๆ เสมอ
นิสัยใจร้อนไม่ยอมแพ้ใครติดตัวเขามาแต่กำเนิด
เดินมาถึงด้านล่างของอาคารเรียนมัธยมปลายปีสาม เสียงอึกทึกครึกโครมก็ดังมาปะทะหน้า
การสอบบู๊ใกล้เข้ามาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนสายศิลป์ที่หมกมุ่นกับการอ่านหนังสือ