ก้อนหินก้อนเดียวย่อมก่อให้เกิดคลื่นนับพัน
หวังเถิงไม่ได้ทำอะไรเลย กลับกลายเป็นจุดสนใจของห้องเรียน
สายตาของพวกผู้ชายพากันจ้องไปที่นาฬิกาอัจฉริยะในมือของหวังเถิง
หนุ่ม ๆ ก็ชอบของแบบนี้
ของที่ยังอยู่ในช่วงเปิดจองล่วงหน้า กลับมาอยู่ในมือของหวังเถิงแล้ว
พ่อของหวังเถิงนี่มีฝีมือจริง ๆ นะ!
อู๋หลงเฟยมองไป ก็เห็นนาฬิกาในมือหวังเถิง นั่นคือนาฬิกาอัจฉริยะจริง ๆ
สีหน้าของเขามืดลงทันที
ให้ตายสิ!
เจ้าสิ่งนี้เดิมทีเขาวางแผนจะซื้อ แล้วเอามาโชว์ความเหนือกว่าเพื่อนร่วมชั้น
ทำไมถึงโดนคนอื่นชิงไปก่อนได้ล่ะ
ไม่สิ
พ่อตัวเองยังไม่มีช่องทางซื้อล่วงหน้าเลย แล้วพ่อของหวังเถิงไปซื้อมาได้ยังไง
เขาไม่ได้โง่ คิดถึงผลได้ผลเสียได้เร็วมาก
พ่อของหวังเถิงคนนี้นี่มีฝีมือจริง ๆ
หลายคนพากันมองไปที่อู๋หลงเฟย
ไม่ต้องพูดอะไร อู๋หลงเฟยก็เดาได้ว่าพวกเขาคิดอะไร
ก็ไม่พ้น 'พ่อของเขาเป็นขั้นห้ายังทำได้เลย ทำไมนายทำไม่ได้ล่ะ'
'นายน่ะทำไม่ได้!'
ชั่วขณะหนึ่ง หลายคนมองหวังเถิงด้วยความเคารพมากขึ้น
คนพวกนี้กับเขาไม่ใช่ระดับเดียวกันจริง ๆ
หวังเถิงมองเห็นรอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากของเว่ยไหล
ก็รู้ว่าตัวเองถูกเว่ยไหลเล่นงาน
ใครจะคิดล่ะว่าเว่ยปันฮวาที่ปกติทำหน้าตายเย็นชา จะมาล้อเล่นกับเขาได้
ช่างเป็นเรื่องที่อยู่มานานเพิ่งเคยเห็น
จริงอย่างที่ว่า หน้าตาของคนเป็นเหมือนหน้ากาก จะเป็นยังไงต้องดูที่ใจ
หวังเถิงดึงดูดผู้คนมากมายให้มุงดู