“จะให้ช่วยไหม?”
ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัวของหวังหวยอัน
แต่เขาก็สลัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาจะสู้กับสัตว์อสูรขั้นหกตัวนั้นได้หรือไม่
แค่คนสองคนนั้นจะดีหรือร้าย เขาก็ยังไม่รู้จัก
ที่นี่คือถิ่นทุรกันดาร นอกเมืองฐาน
หากคิดจะจัดการใครก็จัดการได้เลย
นักบู๊ขั้นหกจะฆ่านักบู๊ขั้นห้า ก็ง่ายดายราวกับฆ่าไก่
ยังไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร เขาไม่จำเป็นต้องลงมือ และถึงพวกเขาจะตาย ก็ไม่เกี่ยวกับหวังหวยอัน
แม้จะโหดร้าย แต่ความจริงก็เป็นเช่นนี้
ข้างนอกนี่ การเอาตัวรอดให้ได้ก่อนคือสิ่งที่ดีที่สุด
แน่นอนว่า
สำหรับหวังหวยอัน หากเจอเรื่องที่อยู่ในวิสัยที่จัดการได้ หากช่วยได้ก็จะช่วย
เพราะหวังหวยอันทำใจโหดเหี้ยมแบบนั้นไม่ได้จริงๆ
ตอนนี้ก็เพียงแค่รอดูสถานการณ์ไปก่อน ถ้าไม่ได้จริงๆ เขาก็จะถอยเลย!
การต่อสู้ที่อยู่ไกลออกไปยังคงดำเนินต่อไป ทั้งสองคนสู้ไปถอยไป
หนึ่งในนั้นถูกหนามที่สัตว์อสูรยิงออกมาทะลุร่างกาย ได้รับบาดเจ็บสาหัสโดยตรง
อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่เป็นนักบู๊ขั้นหก ต่อให้บาดเจ็บสาหัส ก็ไม่ล้มลงในทันที ยังมีพลังการต่อสู้อยู่บ้าง
“นักบู๊ขั้นหกคือผิวหนัง กล้ามเนื้อ กระดูก เลือด อวัยวะภายใน ทั้งหมดผ่านการชำระล้างจนถึงขั้นกายเนื้อสำเร็จ”
“ทนทานจริงๆ!”
การชำระล้างผิวหนัง กล้ามเนื้อ กระดูก เลือด อวัยวะภายในนี้ ก็คือขั้นตอนการฝึกฝนของห้าขั้นแรกนั่นเอง
เมื่อฝึกฝนครบทั้งหมด กลายเป็นนักบู๊ขั้นหก ก็คือขั้นกายเนื้อสำเร็จ
และด้วยเหตุนี้ นักบู๊ขั้นหกจึงแข็งแกร่งพอ
ในเมืองฐาน ก็ถือเป็นบุคคลสำคัญ
นักบู๊มนุษย์สองคน หนึ่งในนั้นกำดาบยาวไว้แน่น ข้อมือพลิกไปมา พลังกระบี่อันคมกริบราวกับสายฝนเทลงมา ตัดหนามที่สัตว์อสูรยิงออกมาได้ทั้งหมด