เจียงฮาวเห็นว่าเวินหว่านไม่ได้สังเกตว่าไหหยวนชิงฮวานี้เป็นของเลียนแบบ กลับบอกว่าเป็นของแท้ เขาก็ดีใจจนแทบบ้า!
ผลลัพธ์นี้ดีเกินกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก!
เขารีบลุกขึ้นยืน มองเวินหว่านด้วยรอยยิ้ม
"ฉันบอกแล้วไง ว่าไหหยวนชิงฮวานี้ ฉันขายให้เธอในราคาถูก แค่เธอตกลงไปทานข้าวเย็นกับฉันก็พอ!"
เวินหว่านได้ยินเจียงฮาวพูดแบบนี้ ก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว ในใจเธอรู้สึกรังเกียจเจียงฮาวเล็กน้อย
เพราะเธอมองออกว่าเจียงฮาวคนนี้ไม่ใช่คนดีอะไร
แต่ไหหยวนชิงฮวานี้มีค่าอย่างน้อยหลายสิบล้าน!
เจียงฮาวขายให้เธอในราคาสิบล้าน เธอขายต่อออกไป อย่างน้อยก็ได้กำไรสิบล้าน หรืออาจถึงขั้นยี่สิบล้าน
ก็หมายความว่า แค่ตกลงไปทานข้าวเย็นกับเจียงฮาวสักมื้อ ก็ได้เงินสิบถึงยี่สิบล้าน
การซื้อขายนี้ ยังไงก็คุ้ม!
เธอมองออกว่าเจียงฮาวมีใจคิดไม่ซื่อกับเธอ แต่เธอคิดว่าแค่ระวังตัวหน่อยก็คงไม่เป็นไร แค่ไปทานข้าวมื้อหนึ่งเท่านั้นเอง
ดังนั้น เธอคิดอยู่นิดหน่อย ก็เตรียมจะตกลงกับเจียงฮาว
"ได้ ฉันตกลงไปทานข้าวเย็นกับนายได้ แต่เราต้องทำสัญญา เขียนหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษร!"
เจียงฮาวได้ยินเวินหว่านพูดแบบนี้ ในใจก็ยิ้มจนปากแทบฉีก
ไหหยวนชิงฮวานี้ เขาจ้างอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญการเลียนแบบขั้นสูงมาทำขึ้น ต้นทุนแค่หลักแสนเท่านั้น
เขาจงใจหลอกเวินหว่านว่ามีค่าเป็นสิบล้าน ตอนนี้เวินหว่านไม่เพียงต้องจ่ายสิบล้านซื้อมัน แต่ยังต้องตกลงไปทานข้าวเย็นกับเขาด้วย!
เขาแทบจะได้เงินสิบล้านมาเปล่า ๆ แถมยังได้ทานข้าวกับเวินหว่านสมใจอีก คุ้มสุด ๆ!
ในใจเขาวางแผนไว้แล้ว ว่าหากเวินหว่านตกลงไปทานข้าวกับเขา เขาจะหาทางทำให้เวินหว่านเมา หรือไม่ก็ทำให้เธอสลบไปเลย
พอถึงตอนนั้น เวินหว่านก็เป็นแกะที่รอเชือด เขาจะเล่นยังไงก็ได้ตามใจ ตอนนี้ในหัวเขาคิดไว้แล้วว่าจะใช้ท่าไหนบ้าง ช่วงนี้เวินหว่านในความฝันของเขาช่างน่าสงสารนัก!
พอคิดถึงเรื่องเหล่านี้ น้ำลายเขาแทบจะไหล เขารีบพยักหน้าให้เวินหว่านอย่างใจร้อน
"ได้ เธอพิมพ์สัญญาเลย!"
เวินหว่านพยักหน้า เดินไปที่เครื่องพิมพ์ข้าง ๆ แล้วเริ่มพิมพ์สัญญาทันที
เฉินม่อที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด พอเห็นเวินหว่านถูกหลอกสำเร็จ เขาก็ทนดูไม่ได้อีกต่อไป
ดังนั้นเขาจึงเดินเข้าไป ขวางเวินหว่านไว้
"เจ้านาย ผมว่าเธอควรดูไหหยวนชิงฮวาใบนี้ดี ๆ อีกครั้ง มันอาจเป็นของเลียนแบบก็ได้"
เวินหว่านงงไปชั่วขณะ ยังไม่ทันได้พูดอะไร เจียงฮาวที่อยู่ข้าง ๆ ก็ชี้หน้าเฉินม่อด่าอย่างเดือดดาลแล้ว
แกมันแค่เด็กส่งของบ้า ๆ แกรู้จักอะไรว่าของแท้กับของเลียนแบบ? พูดจาไร้สาระ แกบอกว่าเป็นของเลียนแบบ แกมีหลักฐานอะไร? ฉันเตือนแกไว้ อย่าพูดจาเหลวไหล!
ในใจเจียงฮาวแวบหนึ่งด้วยความตื่นตระหนก เขานึกไม่ถึงเลยว่าเฉินม่อจะพูดโผล่มาอย่างกะทันหันแบบนี้
ตามแผนของเขา เวินหว่านก็แทบจะเป็นปลาบนเขียงของเขาแล้ว
แต่กลับไม่คาดคิดว่าเฉินม่อจะเข้ามายุ่งกะทันหัน ตอนนี้ในใจเขาตื่นตระหนกสุด ๆ กลัวว่าเวินหว่านจะเชื่อคำพูดของเฉินม่อ
ถ้าเวินหว่านมีสติกลับมา แล้วไปหาผู้เชี่ยวชาญมาพิสูจน์ ก็ต้องพิสูจน์ออกมาได้แน่ว่าเป็นของเลียนแบบ พอถึงตอนนั้นแผนการคืนนี้ของเขาก็ล้มเหลว!
"นายตื่นเต้นอะไรนักหนา? หรือว่าฉันพูดถูก? ถ้าไหหยวนชิงฮวาใบนี้เป็นของแท้ นายจะตื่นเต้นไปทำไม?"
เฉินม่อมองเจียงฮาวด้วยรอยยิ้มบาง ๆ สีหน้าเยาะเย้ย
พอได้ยินคำพูดของเขา เจียงฮาวยิ่งตื่นตระหนกในใจมากขึ้น
เขารู้ตัวว่าตัวเองเสียท่า เขาตื่นเต้นเกินไป ทำให้คนอื่นมองออกได้ง่าย ๆ ว่าเขามีพิรุธ
เวินหว่านได้ยินคำพูดของเฉินม่อ ในใจก็พลอยตึงเครียด มองไหหยวนชิงฮวาใบนั้นอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว
แต่ไม่ว่าเธอจะมองยังไง ไหหยวนชิงฮวาใบนี้ก็เป็นของแท้
แต่ปฏิกิริยาของเจียงฮาวมันตื่นเต้นเกินไป ผิดปกติชัด ๆ!
เวินหว่านมองเฉินม่อที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเฉินม่อพูดอย่างมั่นใจว่าไหหยวนชิงฮวาใบนี้เป็นของเลียนแบบ เธอก็เริ่มลังเลขึ้นมาเล็กน้อย
เธอรู้ว่า วงการพิสูจน์โบราณวัตถุนี้ มียอดคนอยู่นอกเหนือคน ยอดฟ้าอยู่นอกเหนือฟ้า
สิ่งที่เธอพิสูจน์ไม่ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะพิสูจน์ไม่ได้
ไหหยวนชิงฮวาใบนี้ จริง ๆ แล้วเธอก็แค่ค่อนข้างมั่นใจว่าเป็นของแท้ ยังมีความสงสัยอยู่ว่าจะเป็นของเลียนแบบ
พอได้ยินเฉินม่อพูดแบบนี้ เธอก็ยิ่งอยากรู้มากขึ้น
เธอห้ามเจียงฮาวที่กำลังตื่นเต้นไว้ แล้วหันไปมองเฉินม่อ
"หนุ่มน้อย นายบอกว่ามันเป็นของเลียนแบบ ช่วยบอกฉันได้ไหมว่าทำไม?"
เธอไม่ได้เชื่อคำพูดของเฉินม่อทั้งหมด เพราะเฉินม่ออายุน้อยเกินไป ดูอายุพอ ๆ กับเธอ
เธอเติบโตมาในครอบครัวที่ซึมซับความรู้ด้านนี้มาตั้งแต่เด็ก ถึงมีความสามารถในการพิสูจน์โบราณวัตถุ ส่วนเฉินม่อดูเป็นแค่คนส่งของ ไม่น่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการพิสูจน์โบราณวัตถุอะไร
ถ้าเฉินม่อเป็นผู้เชี่ยวชาญจริง ๆ ก็คงไม่มาส่งของ แต่คงร่ำรวยเป็นเศรษฐีไปแล้ว!
"ใช่ แกบอกว่าเป็นของเลียนแบบ ก็ต้องพูดให้เป็นเหตุเป็นผล ถ้าแกพูดไม่ได้ ฉันจะหักขาแกให้!"
เจียงฮาวก็มองเฉินม่ออย่างโกรธจัด ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ
ถึงเขาจะคิดว่าเฉินม่อพิสูจน์ไม่ได้แน่ ๆ แต่ก็ยังกลัว ๆ อยู่ ถ้าเฉินม่อมองออกจริง ๆ แผนการของเขาก็จะพัง เพราะสิ่งนี้เป็นของเลียนแบบจริง ๆ เขาจึงรู้สึกผิดโดยไม่รู้ตัว
เฉินม่อเห็นทั้งเวินหว่านและเจียงฮาวมองมาที่เขา ก็ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดอย่างใจเย็น "ผมขอพิสูจน์ดูสักหน่อยก็รู้แล้ว"
พูดจบ เขาก็เดินเข้าไป ยื่นมือจะแตะไหหยวนชิงฮวา
ขอเพียงให้เขาได้แตะไหหยวนชิงฮวา เขาก็จะรู้ได้ทันทีว่ามันเป็นของแท้หรือของเลียนแบบ
แกจะทำอะไร? แกรู้ไหมว่าไหหยวนชิงฮวาใบนี้มีค่าเท่าไหร่? มีค่าเป็นสิบล้าน! ถ้าแกทำมันเสียหายโดยไม่ระวัง แกจะชดใช้ไหวเหรอ?
เจียงฮาวรีบเข้ามาขวางหน้าเฉินม่อโดยไม่รู้ตัว ป้องกันไม่ให้เขาแตะไหหยวนชิงฮวา!
ไม่รู้ทำไม พอเห็นเฉินม่อจะไปแตะไหหยวนชิงฮวา หัวใจเขาก็เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา รู้สึกไม่ปลอดภัย กลัวว่าเฉินม่อจะพิสูจน์ออกมาจริง ๆ
เฉินม่อเห็นเจียงฮาวมาขวางอยู่ตรงหน้า ก็ยิ้มที่มุมปาก
"นายกำลังทำตัวเหมือนคน guilty ใช่ไหม? กลัวว่าฉันจะพิสูจน์ออกมาจริง ๆ ว่ามันเป็นของเลียนแบบ เลยมาขวางฉันไว้ ใช่ไหม?"
พอได้ยินเฉินม่อพูดแบบนี้ เวินหว่านที่อยู่ข้าง ๆ ก็มองเจียงฮาวอย่างเย็นชา
"เจียงฮาว นายขวางเขาทำไม? ให้เขาพิสูจน์สิ!"
มีเวินหว่านออกโรง เจียงฮาวถึงแม้จะไม่เต็มใจ ก็ทำได้แค่ยอมหลีกทาง ให้เฉินม่อไปพิสูจน์
ในใจเขาอธิษฐาน ขอให้เฉินม่อย่าพิสูจน์ออกมาเลย
แน่นอน เขาก็คิดว่าเฉินม่อพิสูจน์ไม่ได้แน่ ๆ แค่คนส่งของบ้า ๆ จะไปพิสูจน์ของเลียนแบบจากอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงได้ยังไง!
พอเจียงฮาวหลีกทาง เฉินม่อก็เดินตรงเข้าไป
วินาทีถัดมา มือของเขาก็แตะต้องไหหยวนชิงฮวาโดยตรง
แล้ว ในหัวของเขาก็มีภาพหนึ่งปรากฏขึ้นมาทันที