เมื่อได้ยินรางวัลของภารกิจเสริม ฉินจ้านหยางก็เลือดร้อนขึ้นมาทันที
แต้มสถานะอิสระสองแต้ม บวกกับการ์ดอัปเกรดทักษะ มากพอให้เขาทุ่มสุดชีวิตแล้ว
“ทุกคนฟังให้ดี เตรียมวิดพื้น!” จางจิ้งเทาตะโกนเสียงเข้ม
หัวหน้าหมวดสี่สิบเก้าคน บวกกับทหารใหม่อย่างฉินจ้านหยาง ต่างยกเท้าซ้ายขึ้นพร้อมกัน ก้าวยาวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว วางมือทั้งสองลงบนพื้น แล้วถีบขาขวาไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว
“เริ่ม!”
สิ้นเสียงสั่งของจางจิ้งเทา คนทั้งห้าสิบก็เริ่มวิดพื้นกันอย่างหอบหืด
ทหารใหม่ของแต่ละหมวดล้อมรอบหัวหน้าหมวดของตัวเอง ตะโกนให้กำลังใจกันสุดเสียง
วิดพื้นแบบไม่จำกัดจำนวน แถมยังต้องเหลือแรงไว้แข่งรายการต่อไป สิ่งที่ต้องแข่งกันจึงเป็นเรื่องข้อมูลข่าวสาร
ไม่จำเป็นต้องทำให้ได้มากที่สุด ขอแค่ทำได้มากกว่าคนสามสิบคนก็พอ
หลีหยางมองทหารใหม่ทั้งเก้าคนในหมวด แล้วตะโกนว่า “พวกคุณไปดูหัวหน้าหมวดคนอื่น ว่าพวกเขาวิดพื้นได้กี่ครั้ง แล้วรีบกลับมารายงาน!”
“รับทราบ!”
“รับทราบ!”
ทหารใหม่ทั้งเก้าคนตอบรับอย่างตื่นเต้น ก่อนเบียดฝูงชนเข้าไปหาหัวหน้าหมวดคนอื่นที่กำลังวิดพื้นอยู่
ท่าของฉินจ้านหยางได้มาตรฐาน ความเร็วไม่มาก เขาวิดพื้นไปพลางส่งเสียงฮึดฮัดไปพลาง
“หัวหน้าหมวด หัวหน้าหมวดกองร้อยสองหมวดสี่ทำได้ห้าสิบเจ็ดครั้งแล้ว!”
“หัวหน้าหมวด หัวหน้าหมวดคนนั้นของกองร้อยห้าบ้าไปแล้ว เร็วชะมัด ตอนนี้ใกล้จะครบหนึ่งร้อยครั้งแล้ว!”
“บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย!!!”
การแข่งขันวิดพื้นเพิ่งเริ่มได้ห้านาที ทางฝั่งจางหมางก็ถูกล้อมจนแน่นขนัด
เจ้าคนตัวล่ำคนนั้นวิดพื้นได้ทั้งเร็วและได้มาตรฐาน