เช้าวันถัดมา
หลิงซั่วมาถึงธนาคารนอร์ทแลนด์แต่เช้า
เขาสืบรู้มาว่าเมื่อคืนพันทาโลเนทำงานล่วงเวลาข้ามคืนอยู่ที่ธนาคารนอร์ทแลนด์ และเช้านี้ก็ยังไม่ได้กลับ
เขาตั้งใจมาขอเงินทุนตั้งต้นจากมี่เสวี่ยก่อน
ในอนาคต เขาจะขยายร้านมี่เสวี่ยให้มีสาขาทั่วเทย์วัต!
ธนาคารนอร์ทแลนด์
“ที่แท้หนูน้อยคนนี้อยากมาขอกู้เงินนี่เอง ผู้ปกครองอยู่ด้วยไหมครับ?” พนักงานธนาคารยิ้มแบบมืออาชีพ
“เปล่าครับ ผมมาหาพันทาโลเน” หลิงซั่วตอบ
พนักงานธนาคารยังคงยิ้มแบบมืออาชีพ “ที่แท้อยากพบท่านผู้จัดการธนาคารนี่เอง หนูน้อย ฉันจะบอกด้วยถ้อยคำที่จริงใจที่สุด ตรงไปตรงมาที่สุด และไม่อ้อมค้อมที่สุดว่า ถ้าไม่ได้นัดหมาย ก็พบท่านผู้จัดการธนาคารไม่ได้หรอกครับ”
มุมปากของหลิงซั่วกระตุกเล็กน้อย น้ำเสียงแบบนี้ทำให้นึกถึงเจ้าหุ่นยนต์ตัวหนึ่ง
“แล้วจะนัดยังไงครับ?”
“หนูน้อย แค่ได้พบท่านผู้จัดการธนาคารก็จะนัดได้แล้วครับ”
หลิงซั่ว: …
พูดเหมือนไม่ได้พูด!
ท่านแม่ที่รัก เคยคิดบ้างไหมว่าผมกับพันทาโลเนไม่รู้จักกัน แถมยังไม่มีโอกาสได้เจอหน้าเขาด้วยซ้ำ
หรือว่านี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของบททดสอบเหมือนกัน?
ในเวลาเดียวกัน ณ พระราชวังอันห่างไกล จักรพรรดินีน้ำแข็งรู้สึกเหมือนลืมเรื่องอะไรบางอย่างไป
แต่เธอกำลังทำงานอยู่ ไม่นานก็โยนเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สำคัญทิ้งไว้ข้างหลัง แล้วหันไปทุ่มเทกับงานยุ่ง ๆ ต่อ
หลิงซั่วถอนหายใจ แล้วตัดสินใจตรง ๆ ว่า…
บุกเข้าไป!
ยังไงเขาก็เพิ่งหกขวบ ซนหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ!
“หนูน้อย ฉันเข้าใจจริง ๆ ว่าอยากพบท่านผู้จัดการธนาคารมากแค่ไหน แต่จะบุกเข้าไปแบบนี้ไม่ได้นะครับ!” พนักงานตกใจจนหน้าซีด รีบวิ่งตามไป