(ฝากสมองไว้ตรงนี้)
ดาวสีคราม ประเทศจีน บนถนนแห่งหนึ่งในเมือง
โครม—
ใครคนหนึ่งกระเด็นลอยขึ้นไป แล้วก็ตาย
ถ้าจะอธิบายเหตุการณ์แบบง่าย ๆ ก็คือ: เจ้าคนดวงซวยกำลังข้ามถนน เล่นมือถืออยู่ รถบรรทุกพุ่งมา แล้วก็ตายอนาถ
เจ้าคนดวงซวยคนนั้นก็คือหลิงซั่ว
หลิงซั่วกำลังไถดูคลิปของมี่เสวี่ยปิงเฉิงแล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊าก เดินขึ้นถนนโดยไม่เงยหน้ามอง ก่อนจะได้สัมผัสใกล้ชิดกับรถบรรทุก
ริมแปลงดอกไม้ข้างถนน
ก่อนจะสิ้นลมหายใจ หลิงซั่วกำโทรศัพท์ไว้แน่น
หน้าจอมือถือแสดงข้อความที่เขายังไม่ได้ส่ง: มี่เสวี่ยปิงเฉิง อูล่าอูล่า ฮ่าๆๆ ตลกชะมัด คิกๆๆ…
หลิงซั่วใจสลาย
แย่แล้ว! ในมือถือยังมีสื่อการเรียนรู้อีกตั้งเยอะที่ยังไม่ได้ลบ!
เขาสาบานว่าจะไม่เล่นมือถือระหว่างข้ามถนนอีกแล้ว
ส่วนที่นั่งคนขับรถบรรทุกกลับไม่มีคนขับอยู่เลย!
……
ทวีปเทย์วัต แดนสเนซนายา
บนฟ้าของดินแดนหิมะที่ไร้ความเมตตาจากเทพ แสงออโรราแสนงดงามพาดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน และมีดาวตกดวงหนึ่งกำลังส่องประกาย
พีเอโร ตัวตลกผู้เพิ่งรายงานงานเสร็จ มีสีหน้าเหนื่อยล้าเล็กน้อยขณะเดินออกจากพระราชวังสเนซนายา
หนทางต่อต้านวิถีแห่งสวรรค์นั้นยากลำบากอย่างยิ่ง แม้แต่ฝ่าบาทจักรพรรดินีก็ยังไม่อาจมั่นใจได้ว่าจะประสบความสำเร็จหรือไม่
เพื่อให้แผนฤดูหนาวดำเนินไปอย่างราบรื่น ต่อจากนี้เขาคงต้องทำงานล่วงเวลาข้ามคืน
พีเอโรเงยหน้าขึ้น เห็นแสงออโรราแสนงดงามกับดาวตกประหลาด สีหน้าจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ถ้ามีใครสักคนร่วงลงมาจากฟ้า แล้วช่วยฝ่าบาทจักรพรรดินีได้ก็คงดี
พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา!
ดาวตกดวงนั้นทะลุผ่านมิติมากมาย พุ่งตรงมายังตำแหน่งของพีเอโร
ทุกแห่งที่ดาวตกผ่าน น้ำแข็งและหิมะต่างพากันเข้ามารุมล้อมรอบดาวตก ราวกับได้พบพ่อแท้ ๆ
ชั่วขณะนั้น หิมะและน้ำแข็งทั่วแดนสเนซนายาหยุดนิ่ง อุณหภูมิสูงขึ้น ราวกับกำลังต้อนรับการมาถึงของคนผู้นี้!
เมื่อเห็นเช่นนั้น แม้แต่พีเอโรผู้สุขุมอยู่เสมอก็ยังเผลอถอยหลัง รูม่านตาหดเล็กลง
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
กลิ่นอายชวนหวาดหวั่น พลังอำนาจมหาศาลนี่ หรือว่าวิถีแห่งสวรรค์ลงมาปักตะปูด้วยตัวเองกันแน่!
ถ้าแดนสเนซนายาถูกของแบบนี้กระแทกเข้า คงเละเป็นโจ๊กแน่!
แดนสเนซนายาจบเห่แล้ว!
ภายในพระราชวังสเนซนายา
จักรพรรดินีน้ำแข็ง — อันนาสตาเซีย เฟโอโดรอฟนา เชอร์เนตสกายา ซึ่งกำลังทำงานล่วงเวลาข้ามคืน รับรู้ถึงพลังอันแข็งแกร่งนี้ก่อนตัวตลกเสียอีก
พระนางเองก็ตกใจอยู่ในใจ แล้วหันมองขึ้นไปบนฟ้าอย่างฉับพลัน
วิถีแห่งสวรรค์งั้นหรือ?
ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่วิถีแห่งสวรรค์!
จักรพรรดินีลุกขึ้นทันที แล้วมุ่งหน้าออกจากพระราชวังสเนซนายา
ต่อให้ไม่ใช่วิถีแห่งสวรรค์ ก็ต้องไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่!
ด้านนอก เพียงชั่วพริบตา ดาวตกก็ราวกับมีดวงตา เล็งตกใส่เหนือศีรษะของพีเอโรเพียงคนเดียว
หลบไม่พ้นแน่!
ในชั่วขณะนั้น ร่างที่เกร็งแน่นของพีเอโรกลับผ่อนคลายลงอย่างประหลาด จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าภาระบนบ่าเบาลงมาก
เขาคงกำลังจะตายแล้ว น่าเสียดายที่ยังทำภารกิจอันยิ่งใหญ่ของฝ่าบาทจักรพรรดินีไม่สำเร็จ…
ใครจะคิดว่าในวินาทีถัดมา ดาวตกกลับร่อนลงบนศีรษะเขาอย่างนุ่มนวล
การกระแทกครั้งนี้ไม่เพียงไม่เจ็บ แต่ยังไม่ได้ทำให้เขาตายด้วย
พีเอโรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหยิบ “ดาวตก” ออกจากศีรษะ
เขาอุ้มตัวการก่อเรื่องไว้ในอ้อมแขน สมองเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
“นี่…”
“เป็นแค่เด็กคนหนึ่งงั้นหรือ?”
ไม่ผิด ดาวตกดวงนี้ก็คือหลิงซั่วที่ข้ามมิติมา
ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้พีเอโรนึกถึงเมื่อห้าร้อยปีก่อน ตอนที่เขาเรียกตัวเปย์มอนตัวจิ๋วมาได้ เจ้าตัวนั้นมีสติปัญญาราวกับทารก กินจุราวกับสัตว์ตะกละ แต่ไม่มีอำนาจใด ๆ เลย
ตอนนั้นเปย์มอนตัวจิ๋วก็หล่นใส่หัวเขาแบบนี้เหมือนกัน
ในอ้อมแขนพีเอโร ทารกน้อยหลิงซั่วหลับตาปี๋ สมองเต็มไปด้วยน้ำ ขุ่นมัวไปหมด
ในห้วงลึกของจิตใจ เขาเห็นตัวอักษรอยู่หลายบรรทัด—
ความคืบหน้า: 1%
อำนาจแรก: ธาตุ (กำลังหลอมรวมอำนาจที่มังกรน้ำแข็งเสียการควบคุม คุณอ่อนแอมาก อย่าห้าว)
อำนาจที่สอง: **
อำนาจที่สาม: **
อำนาจที่สี่: **
วิญญาณจากต่างโลก คุณได้รับพลังของนีเบลุงเกนแล้ว คุณจะนำการเกิดใหม่มาสู่โลกใบนี้!
นีเบลุงเกนอะไรนะ?
เมื่อหลิงซั่วพยายามตรวจดูให้ละเอียด ข้อความบรรทัดสุดท้ายก็หายไป
หลิงซั่วรู้สึกตัวขึ้นมาทันที
สรุปว่าเขาข้ามมายังทวีปเทย์วัต และได้รับพลังของนีเบลุงเกนมา เท่ากับว่าเป็นนีเบลุงเกนกลับชาติมาเกิด
ถ้าถามว่านีเบลุงเกนคือใคร?
นั่นคือสิ่งมีชีวิตแรกที่ถือกำเนิดบนดาวดวงนี้ พูดได้ว่าเป็นจิตสำนึกของดาวเคราะห์
ที่สำคัญที่สุดคือนีเบลุงเกนถูกวิถีแห่งสวรรค์ฆ่าตาย!
เขาคงมีความแค้นเป็นตายกับวิถีแห่งสวรรค์สินะ!
หลิงซั่วรู้สึกหมดอาลัยตายอยากสุด ๆ
ท่านเทพผู้ส่งคนข้ามมิติ ทำไมไม่ให้ผมไปเกิดเป็นเพื่อนซี้ของจงหลี แล้วใช้ชีวิตสบาย ๆ ไปวัน ๆ ล่ะ ทำไมต้องให้ผมมีตัวตนที่อันตรายสุด ๆ แบบนี้ด้วย!
ถ้าวิถีแห่งสวรรค์รู้ตัวตนของเขาเข้า จะปักตะปูใส่เขาให้ตายไปข้างเลยหรือเปล่า!
หลิงซั่วลืมตาอันไร้ชีวิตชีวา แล้วเห็นชายชราคนหนึ่ง
ชายชราสวมชุดคลุมสีน้ำเงินสลับขาว ใบหน้าสวมหน้ากากโลหะปิดไว้ครึ่งหนึ่ง ดวงตาซ้ายที่เผยออกมามีรูม่านตารูปกางเขน
ชายชรามีสีหน้าเคร่งขรึม แทบมองไม่ออกว่าอารมณ์เปลี่ยนแปลงอย่างไร
หลิงซั่วนึกออกแล้ว คนคนนี้ทำให้เขานึกถึงตัวตลกแห่งเทย์วัต พีเอโร
ผู้บัญชาการเหล่าผู้บริหารทั้งสิบเอ็ดของฟาทุย เป็นคนที่สุ่มกาชาแล้วได้เปย์มอนเวลาสุ่มพลาด!
นี่เขาก็ถูกสุ่มออกมาเหมือนกันเหรอ?
คนแก่กับเด็กน้อยมองหน้ากันไปมา จ้องตากันไม่กะพริบ
ขณะที่บรรยากาศกำลังชะงักงันอย่างประหลาด เสียงเย็นชาแต่แฝงความอ่อนโยนเล็กน้อยก็ดังขึ้นจากด้านหลังของทั้งสอง
“นี่… เป็นแค่เด็กคนหนึ่งงั้นหรือ?” จักรพรรดินีเอ่ยด้วยความสงสัยแบบเดียวกัน
เมื่อได้ยินเสียงฝ่าบาทจักรพรรดินี พีเอโรก็หันกลับไปทันที พร้อมถอดเสื้อคลุมชั้นนอกของตัวเองออก แล้วห่อหลิงซั่วไว้อย่างระมัดระวัง
ภาพตรงหน้าหลิงซั่วเปลี่ยนไป คนงดงามจนไม่อาจหาสิ่งใดมาเปรียบได้ปรากฏขึ้นในสายตา
คนผู้นี้มีหูแหลมราวกับเอลฟ์ ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งมีลวดลายเกล็ดหิมะสะท้อนอยู่ แววตาเย็นชา ทว่าลึกลงไปกลับมีความอ่อนโยนอยู่เล็กน้อย พระนางสวมชุดพิธีการสีน้ำเงินเย็น รูปร่างอรชรมีส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน ทั้งตัวยังแผ่กลิ่นอายสูงศักดิ์และศักดิ์สิทธิ์
หลิงซั่วมองจนตาค้าง
คนตรงหน้าเขาน่าจะเป็นจักรพรรดินีน้ำแข็งสินะ!
วินาทีถัดมา หลิงซั่วก็ส่งเสียงอ้อแอ้หัวเราะออกมา
พอเห็นจักรพรรดินีน้ำแข็ง เขาก็นึกถึงมี่เสวี่ยปิงเสินที่น่ารักน่าเอ็นดู เด้งดึ๋งดั๋ง ทั้งไม่มีเอวและขา ความน่าเกรงขามของจักรพรรดินีในใจเขาจึงแตกสลายไปหมดแล้ว
จักรพรรดินีมองหลิงซั่ว แล้วยิ้มบาง ๆ น้ำเสียงเย็นชาแต่หนักแน่น “เด็กคนนี้พิเศษมาก ระดับการดำรงอยู่ของเขาสูงกว่าผู้ปกครองทั้งสี่อย่างแน่นอน”
พระนางสัมผัสได้ว่าเด็กคนนี้กำลังหลอมรวมอำนาจที่มังกรน้ำแข็งเสียการควบคุมอย่างช้า ๆ
ที่สำคัญคือภายในร่างของเด็กคนนี้ยังมีพลังธาตุทั้งเจ็ดอยู่ด้วย!
ไม่มีดวงตาแห่งเทพ แต่กลับมีธาตุทั้งเจ็ด แถมยังหลอมรวมอำนาจของมังกรน้ำแข็งได้ เรื่องนี้ชวนให้คิดจริง ๆ
หรือว่าเขาจะเป็นผู้มาเยือนจากต่างโลก?
“หรือว่าเขาคือวิถีแห่งสวรรค์?” ตัวตลกกลับได้ข้อสรุปที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
เขามองหลิงซั่วด้วยความสงสัย
เด็กคนนี้มองแวบเดียวก็ทำให้คนเอ็นดูได้แล้ว จะเป็นวิถีแห่งสวรรค์ไปได้ยังไง?
อยากเลี้ยง! ขอฉันนะ!
โยนหม้อใบใหญ่ให้กันเลย!
หลิงซั่วโบกมือเล็ก ๆ อย่างไม่พอใจ ผมไม่ใช่วิถีแห่งสวรรค์สักหน่อย ผมคือนีเบลุงเกนกลับชาติมาเกิดต่างหาก!
จักรพรรดินีส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ เด็กคนนี้ไม่ใช่วิถีแห่งสวรรค์แน่นอน แต่บางทีเขาอาจเป็นกุญแจสำคัญในการต่อต้านของพวกเรา”
“ฝ่าบาทจักรพรรดินี เด็กคนนี้มีแววดี ให้ผมเป็นคนดูแลเถอะครับ ผมจะเลี้ยงดูให้เขาเติบโตเป็นแขนขาคอยช่วยเหลือฝ่าบาท” พีเอโรเคยเลี้ยงเปย์มอนตัวจิ๋วมาก่อน จึงคิดว่าตัวเองมีประสบการณ์ไม่น้อย
จักรพรรดินีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปฏิเสธ “นับจากนี้ไป เด็กคนนี้จะมาอยู่ข้างกายฉัน”
พระนางยื่นมือออกมาอย่างสง่างาม
“ส่งเขามาให้ฉัน”
พีเอโรลังเลอยู่เล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ส่งทารกในอ้อมแขนให้จักรพรรดินีอย่างอาลัยอาวรณ์ “ฝ่าบาทจักรพรรดินีตั้งใจจะรับเด็กคนนี้เป็นบุตรบุญธรรมหรือครับ?”
จักรพรรดินีอุ้มเด็กตัวน้อยไว้ในอ้อมแขน ความเอ็นดูผุดขึ้นในใจเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ เป็นการยอมรับ
เด็กคนนี้มีประโยชน์มาก รับมาเป็นลูกแล้วผูกสัมพันธ์กันไว้ ย่อมเป็นผลดีต่ออนาคต
ไม่ใช่เพราะพระนางชอบเด็กคนนี้มากหรอกนะ!