ยามค่ำคืน ณ จุดสูงสุดของพระราชวังสเนซนายา
แสงเหนืออันงดงามส่องสว่างทั่วท้องฟ้ายามราตรีของแดนสเนซนายาอีกครั้ง ช่างตระการตาจับตา
จักรพรรดินีนั่งอยู่บนม้านั่ง พลางอ่านเอกสารไปด้วย ทำงานล่วงเวลาไปด้วย
หัวข้อเอกสารคือ: ว่าด้วยการฟื้นตัวของอุณหภูมิและเศรษฐกิจในแดนสเนซนายา
ต้องรู้ก่อนว่า ความหนาวเหน็บและพายุหิมะของแดนสเนซนายาล้วนเกิดจากอำนาจของราชามังกรน้ำแข็งที่ควบคุมไม่ได้ ผืนแผ่นดินแห่งนี้จึงถูกสาป
โชคดีที่หลิงซั่วปรากฏตัวขึ้น และค่อย ๆ ดูดซับอำนาจที่ควบคุมไม่ได้ของราชามังกรน้ำแข็ง
แต่ไม่รู้ว่ามีอะไรส่งผลกระทบ ช่วงนี้ความเร็วในการดูดซับของหลิงซั่วกำลังช้าลง
ข่าวดีก็คือ ตลอด 6 ปีที่ผ่านมา อุณหภูมิของแดนสเนซนายาอุ่นขึ้นเรื่อย ๆ ถึงขั้นมีฤดูใบไม้ผลิมาเยือนอยู่ชั่วครู่
ปีนี้อุณหภูมิยิ่งสูงขึ้น ชาวบ้านทั่วไปในแดนสเนซนายาคงใช้ชีวิตได้ดีขึ้นบ้าง
“คุณแม่” เสียงใสกังวานเสียงหนึ่งขัดจังหวะความคิดของจักรพรรดินี
เด็กชายวัยประมาณ 6 ขวบเดินเข้ามา ยื่นดอกไม้เทพธิดาน้ำค้างแข็งให้จักรพรรดินีราวกับกำลังมอบของล้ำค่า
จักรพรรดินีวางเอกสารลง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น
เธอรับดอกไม้มา แล้วเพียงลูบศีรษะหลิงซั่วเบา ๆ โดยไม่ได้พูดอะไรสักคำ
มีเพียงต่อหน้าหลิงซั่วเท่านั้นที่เธอจะผ่อนคลายลงได้บ้าง
เธอมองหลิงซั่วเป็นลูกแท้ ๆ มานานแล้ว
ท่าทีเย็นชาอยู่เสมอของจักรพรรดินีทำให้หลิงซั่วผิดหวังอยู่บ้าง แต่เขาสัมผัสได้ถึงความรักและความห่วงใยของเธอ เพียงแต่เธอไม่ถนัดแสดงออก หรือพูดให้ถูกก็คือไม่อยากแสดงออก
“คุณแม่ สองวันนี้ผมไปเปิดร้านเล็ก ๆ ข้างนอกมา กิจการไปได้สวยเลยนะ” หลิงซั่วยิ้ม
“ไม่เลว เล่าต่อสิ” จักรพรรดินีอุ้มหลิงซั่วมานั่งบนตัก
นุ่มทั้งนิ่มทั้งเด้ง
หลิงซั่วเอนพิงอกของจักรพรรดินีอย่างสบายใจ นั่งอยู่บนตักของเธอ
“ซินญอรา ผู้บริหารลำดับที่ 8 ชวนผมเข้าร่วมฟาทุย ผมว่าฟังดูน่าสนใจ ก็เลยตอบตกลงไปแล้ว”
“รอดูผมเฉิดฉายในฟาทุยได้เลย”
“เพราะงั้นผมต้องการเงินทุนกับคนมาช่วยบริหารร้าน”
“ขอเงินหน่อย~~”
หลิงซั่วยิ้มแฉ่งพลางยื่นมือออกไปข้างหนึ่ง
เดิมทีเขาคิดว่าจักรพรรดินีคงไม่ยอม แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบตกลง
“ไปหาผู้บริหารลำดับที่ 9 พันทาโลเน ในเมื่อไม่เปิดเผยตัวตนของตัวเอง จะหาทุนได้มากแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับเธอ”
“ส่วนคนช่วยงาน ให้ดานิกาช่วยเธอแล้วกัน”
“ได้เลย” ได้ผู้ช่วยเก่ง ๆ อย่างดานิกามา หลิงซั่วก็พอใจมากแล้ว
ต้องรู้ก่อนว่า ตระกูลของดานิการับใช้จักรพรรดินีน้ำแข็งมาหลายชั่วอายุคน เดิมทีดานิกาควรจะได้เป็นหัวหน้าสาวใช้คนต่อไปของจักรพรรดินี
แต่หลังจากหลิงซั่วมาถึงพระราชวังสเนซนายา ดานิกาก็ได้รับมอบหมายให้มาดูแลเขา
การยกดานิกาให้หลิงซั่วมีความหมายชัดเจนมาก บัลลังก์ของแดนสเนซนายาในอนาคตย่อมเป็นของหลิงซั่ว
ส่วนเรื่องเงินทุน เขาคงต้องไปเจรจากับพันฟู่กุ้ยสักหน่อย
มุมปากของจักรพรรดินียกขึ้นมาหลายพิกเซล ก่อนจะกอดหลิงซั่วแน่นกว่าเดิม เธอชอบความรู้สึกที่ลูกต้องการเธอ
ศีรษะของหลิงซั่วจมอยู่กับอกจักรพรรดินี สีหน้าจากที่เคลิบเคลิ้มในตอนแรกค่อย ๆ แดงขึ้น
อึดอัดจัง!
หลิงซั่วดันอกจักรพรรดินีแล้วผลักเธอออกอย่างไม่ไยดี
ใครอยากได้เกียรตินี้ก็เอาไปเลย ความรักของจักรพรรดินีหนักหนาเกินไป หนักจนทำให้คนอึดอัดตายได้
เมื่อลูกชายปฏิเสธ สีหน้าของจักรพรรดินีก็พลันแย่ลง ไอเย็นเยียบแผ่ปกคลุมพื้นที่โดยรอบในระยะ 10 เมตรจนกลายเป็นน้ำแข็งทันที
ในเวลานี้ ทั่วทั้งเทย์วัตอาจไม่มีใครเศร้าเท่าจักรพรรดินีอีกแล้ว
สัมผัสได้ถึงไอเย็นรอบตัวเธอ หลิงซั่วกลับอดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้
“เทพรักมนุษย์ทุกคน ผมรู้ว่าคุณรักผมมาตลอด เพียงแต่ไม่ถนัดแสดงออก ถ้าอย่างนั้นก็ให้ผมเป็นฝ่ายรักคุณเองนะครับ คุณแม่”
“ผมจะรักคุณ และรักแดนสเนซนายาทั้งหมดด้วย”
แดนสเนซนายาเป็นของคุณ เป็นของผม และยิ่งเป็นของชาวแดนสเนซนายา เขาจะรักและห่วงใยทั่วทั้งแดนสเนซนายาแทนจักรพรรดินี
หึ่ง—
หัวใจของจักรพรรดินีหวั่นไหว
วินาทีนั้น ไอเย็นรอบตัวเธอสลายไปทันที สีหน้าอ่อนโยนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เธอประคองแก้มเล็ก ๆ ของหลิงซั่วขึ้นมา แล้วจุมพิตลงบนหน้าผากของเขา
ลูกชายคนเก่งของเธอเข้าใจเธอเสมอจริง ๆ!
ในฐานะแม่คนหนึ่ง เธอซาบซึ้งใจมาก
หลังจากนั้นจักรพรรดินีก็ไม่ทำงาน ไม่อยู่ต่อเวลาแล้ว เธอแค่อยากใช้เวลาอยู่กับหลิงซั่วให้เต็มที่
เพราะงั้น...
จักรพรรดินีวางหลิงซั่วลงเบา ๆ แล้วพูดเสียงอ่อนโยนว่า “พอดีเลย ให้แม่ตรวจดูหน่อยว่าช่วงนี้พัฒนาขึ้นบ้างหรือยัง”
ลูกชายรักเธอขนาดนี้ เธอก็ต้องเข้มงวดกับเจ้าลูกชายคนเก่ง ให้เติบโตเป็นราชาที่ได้มาตรฐานโดยเร็ว!
หลิงซั่ว: …
ก็แค่สู้กันไม่ใช่หรือไง ลุยเลย!
“ฝ่าบาทจักรพรรดินี เคยแพ้บ้างไหมครับ?” หลิงซั่วยกมือขวาขึ้น เรียกกระบี่น้ำแข็งออกมาเล่มหนึ่ง
ในบรรดาธาตุทั้ง 7 เขาได้กู้คืนอำนาจบางส่วนของราชามังกรน้ำแข็งมาแล้ว ดังนั้นความสามารถในการควบคุมธาตุน้ำแข็งของเขาจึงแข็งแกร่งที่สุด
ควบแน่นน้ำแข็งให้กลายเป็นกระบี่ เยี่ยมไปเลย!
จักรพรรดินีมองอย่างพึงพอใจ ความสามารถของหลิงซั่วเหนือกว่าเด็กวัยเดียวกันมาก
สมกับเป็นลูกชายของจักรพรรดินีน้ำแข็งอย่างเธอ!
หลิงซั่วยกกระบี่น้ำแข็งขึ้น ฟันเข้าใส่ใบหน้าสวยเย็นยะเยือกของจักรพรรดินีทันที
จักรพรรดินีเพียงยกมือขึ้นเบา ๆ ก็จับกระบี่ของหลิงซั่วไว้ได้
สยบศัตรูในกระบวนท่าเดียว!
เสียงกร๊อบดังขึ้น กระบี่น้ำแข็งก็ถูกจักรพรรดินีบีบจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ
“คุณแม่ อย่างน้อยก็แกล้งทำเป็นสู้หน่อยสิ” เมื่อเห็นกระบี่น้ำแข็งของตัวเองแตกละเอียด หลิงซั่วก็รู้สึกราวกับหัวใจดวงน้อยถูกกระแทกอย่างจัง
จักรพรรดินียิ้มพลางลูบศีรษะหลิงซั่ว “ลูกยังต้องฝึกให้ดีอีกนะ”
“คืนนี้แม่จะฝึกให้ลูกด้วยตัวเอง”
“เข้าใจแล้วครับ” หลิงซั่วถอนหายใจ
ดูท่าคืนนี้คงต้องเรียนหนักแน่ ๆ
ตั้งแต่อายุ 3 ขวบ เขาก็เริ่มต้นชีวิตการเรียน กลางวันตัวตลกสอนวิชาความรู้ทั่วไป ส่วนกลางคืนจักรพรรดินีจะหาเวลามาสอนเขาควบคุมธาตุน้ำแข็ง
ความเข้มข้นไม่ใช่เล่น ๆ เลย
เขาใช้เวลาแค่ 3 ปีเรียนวิชาความรู้ทั่วไปที่ปกติต้องใช้เวลา 12 ปีจนจบ ถึงได้มีเวลาออกไปเปิดร้านเล่น
ตอนนี้เขาเข้าร่วมฟาทุย แถมยังเปิดร้านเล็ก ๆ อีกแห่ง แต่ถ้าเทียบกับคนทั้งแดนสเนซนายาแล้ว ระดับความยุ่งของเขาก็แค่ทั่วไปเท่านั้น
ในแดนสเนซนายา คนทั่วไปทำงานกันคนละ 2 งาน!
ถ้ายังไม่ตายเพราะโหมงาน ก็จงโหมงานต่อไปให้ถึงที่สุด!
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดการฝึกก็จบลง ร่างกายของหลิงซั่วถึงขีดจำกัด เหงื่อท่วมตัว
เวลานี้ดึกมากแล้ว ถึงเวลาพักผ่อนเสียที
จักรพรรดินีอุ้มหลิงซั่วแล้วเดินตรงไปยังห้องอาบน้ำ
เมื่อรู้ว่าเธอจะทำอะไร หลิงซั่วก็หน้าแดงวาบ รีบปฏิเสธว่า “คุณแม่ ไม่ต้องหรอกครับ ผมอาบเองได้”
“ลูกเพิ่ง 6 ขวบ แม่ช่วยอาบให้” จักรพรรดินีไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ เดินเข้าห้องอาบน้ำ ถอดเสื้อผ้าหลิงซั่วจนหมดแล้วจับลงอ่างอาบน้ำ
จากนั้นเธอก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเอง เผยเรือนร่างอันสมบูรณ์แบบ
เวลานี้สายตาของหลิงซั่วล่อกแล่ก ใบหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำไปหมด
เขารู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้!
“คุณแม่ ผมโตแล้วนะ!” หลิงซั่วประท้วง พลางกอดอกขดตัวอยู่มุมหนึ่งของอ่างอาบน้ำ
จักรพรรดินียิ้มอย่างจนใจ หลิงซั่วเป็นเด็กที่เธอเลี้ยงมากับมือ จะมีตรงไหนบ้างที่เธอไม่เคยเห็น แค่โตขึ้นอีกไม่กี่ปีทำไมถึงยังเขินขนาดนี้
เธอเดินเท้าเปล่าลงไปในอ่าง ก่อนจะรวบหลิงซั่วเข้ามาในอ้อมแขนแล้วเริ่มอาบน้ำให้
ไม่นานทั้งคู่ก็อาบน้ำและจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ถึงเวลาเข้านอนแล้ว
พอจักรพรรดินีเปลี่ยนเป็นชุดนอน เธอก็กอดหลิงซั่วไว้ ใช้เขาเป็นหมอนข้างแล้วหลับไป
หลิงซั่วโอบคอระหงของจักรพรรดินีไว้ พลางถอนหายใจเงียบ ๆ
เฮ้อ นี่คือราคาที่ต้องจ่ายเพราะขอเงินสินะ?
โดนเอาไปใช้เป็นหมอนข้างอีกแล้ว น่าอายชะมัด!
……