หานชิงเซี่ยซึ่งอยู่ในศูนย์เล็งกากบาท มองดูฉากตรงหน้าแล้วแทบจะหลุดหัวเราะ
เธอเห็นมานานแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ถูกกัด
ดังนั้นเมื่อครู่เธอจึงปล่อยให้หวังหู่พุ่งตรงมาถึงหน้าฐานที่มั่นของเธอโดยไม่ขัดขวาง
ตาไม่กะพริบขณะที่ผู้หญิงคนนั้นกลายพันธุ์ต่อหน้าเขา
หันกลับมากัดเขาหนึ่งคำ
ในโลกนี้ไม่มีอะไรสะใจเท่าการเอาหินทุ่มเท้าตัวเอง
นี่คงจะเป็นสิ่งที่เรียกว่า วัฏสงสาร เวรกรรมมีจริง
เธอมองดูคนอื่น ๆ ผ่านศูนย์เล็งกากบาทด้วยความสะใจ ถ้าใครคิดจะหนี เธอก็จะยิงธนูช่วยพวกเขาสักดอก
พวกเขาในที่นี้หมายถึงซอมบี้
หานชิงเซี่ยไม่ใช่คนดีอะไร
ผูกพยาบาท อาชญากรในวันสิ้นโลก
ใครกล้ามีเรื่องกับเธอ ต้องชดใช้ร้อยเท่าทวีคูณ!
เธอควบคุมสถานการณ์จากบนหอคอยได้อย่างมั่นคง มองดูพวกนั้นถูกทำลายจนหมดสิ้น แล้วสายตาก็เลื่อนไปยังภายในรถคันหนึ่ง......