"พี่สาว!"
"พี่สาว!"
"ราชินี!"
พอหานชิงเซี่ยออกไป ถังเจี่ยนกับพวกก็ห้อมล้อมเข้ามาทันที
ทุกคู่สายตาที่จับจ้องหานชิงเซี่ยล้วนเปี่ยมด้วยความคลั่งไคล้ราวกับเห็นดารา!
วันนี้หานชิงเซี่ยได้เผยฝีมือให้เห็น เปิดเผยไพ่พลังสายน้ำออกมา ทำเอาคนเหล่านี้ตะลึงไปตาม ๆ กัน
พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าหานชิงเซี่ยเองก็เป็นผู้มีพลังพิเศษ และคาดไม่ถึงยิ่งกว่าว่าพลังของเธอจะแกร่งขนาดนั้น!
ในขณะที่พลังของคนอื่น ๆ โดยทั่วไปทำได้แค่ก่อลูกไฟหรือลูกน้ำเล็ก ๆ เธอกลับโบกมือครั้งเดียวก็เป็นกำแพงน้ำทั้งผืน!
ทำไมเธอถึงเก่งได้ขนาดนั้น!
เก่งเกินไปแล้ว!
หลังจากเหตุการณ์วันนี้ พวกเขาก็มั่นใจอย่างลึกซึ้งในเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือ—
พี่สาวก็คือพี่สาว! ท่านเทพหานก็คือท่านเทพหาน!
พวกเขาทั้งหมดก็แค่รุ่นน้อง!
"พวกนายไม่เป็นไรกันใช่ไหม" หานชิงเซี่ยถามอย่างเกียจคร้าน
"สบายมาก!"
แม้ทุกคนจะอยู่ในสภาพมอมแมม ชุดลุยศึกก็ขาดวิ่น แต่โชคดีที่ไม่มีใครถูกซอมบี้กัดเลย
ต้องเข้าใจว่าที่ชั้นใต้ดินหนึ่งพวกเขาก็เสียเพื่อนร่วมรบไปหลายนาย แต่ชั้นใต้ดินสองที่อันตรายกว่า กลับไม่มีใครตายเลยสักคน!
มันเป็นความรู้สึกเหลือเชื่อที่รอดชีวิตหลังผ่านหายนะจนแทบคลั่ง!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ทุกคนก็มองหานชิงเซี่ยด้วยแววตาที่ร้อนแรงยิ่งกว่าเดิม
แม้แต่กลุ่มคนที่เดิมทีหวังเมิ่งเวยนำมา สายตาที่มองหานชิงเซี่ยก็เปลี่ยนไป
พวกเขาล้วนมองหานชิงเซี่ยด้วยความยำเกรงอย่างที่สุด
ในใจคิดว่า ไม่แปลกใจเลยที่หน่วยรบพิเศษพวกนั้นถึงสนิทกับเธอและยกย่องเธอมากขนาดนี้
เธอเก่งจริง ๆ!
ไม่ใช่คนธรรมดา!
"ใช่แล้ว พี่สาว มาที่นี่ทำไมหรือ" ถังเจี่ยนถาม
"ใช่ ๆ ให้พวกเราช่วยไหม"
"ไม่ต้อง" หานชิงเซี่ยกวาดสายตามองหาสวีเส้าหยางในฝูงชน แล้วกวักมือเรียก "หยางจื่อ เอาป้ายเราไปติดได้แล้ว!"