"ถ้าพวกเรากลับไปไม่ได้ พวกคุณขึ้นไปเอง"
ลู่ฉีเหยียนกล่าว
หานชิงเซี่ยรับช่วงต่อทันที
ไม่ลังเลแม้แต่น้อย
หวังเมิ่งเวยเห็นดังนั้นก็ร้อนใจ "คุณจะ..."
เธอพูดได้ครึ่งเดียว ก็ถูกเสียงเย็นชาของลู่ฉีเหยียนขัดจังหวะ "หัวหน้าหน่วยหวัง คุณแค่รับผิดชอบงานของตัวเองก็พอ"
ตอนนั้นเอง ลิฟต์ก็ดังติ๊งถึงชั้นแล้ว
ในเวลานี้ หวังเมิ่งเวยได้แต่ยอมจำนน เธอรู้สึกอึดอัดเหมือนกลืนแมลงวันเข้าไป หันไปถลึงตาใส่หานชิงเซี่ย
ก็เห็นหานชิงเซี่ยไม่กลัวเรื่องใหญ่ กำลังโบกบัตรผ่านประตูที่ลู่ฉีเหยียนให้ใส่หน้าเธอ นี่แทบทำให้หวังเมิ่งเวยโกรธจนปอดระเบิด!
พ่อของเธอเป็นถึงผู้รับผิดชอบฐานที่มั่น K1 ในตอนนี้นะ!
ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยมีใครกล้าทำกับเธอแบบนี้!
ผู้หญิงเวรนั่นเมื่อกี้ยังถีบเธอตกจากลิฟต์!
พอภารกิจเสร็จ เธอจะจัดการมันให้สาสม!
"ติ๊ง——"
ประตูลิฟต์ค่อยๆ เปิดออก
ทุกคนในลิฟต์ตั้งการ์ดทันที
พวกที่อยู่ด้านนอกสุดอย่างลู่ฉีเหยียนยิ่งตั้งท่ารุกและรับเป็นคนแรก พลังพิเศษในฝ่ามือเริ่มรวมตัว
หากมีอะไรผิดปกติ พวกเขาจะโจมตีทันที
"ติ๊ง——"
ประตูลิฟต์เปิดกว้างเต็มที่
เงียบ
เงียบสนิท
ไม่ใช่แค่นั้น
ชั้นนี้มีไฟ
ไฟสว่างราวกับกลางวันส่องให้ทุกคนเห็นชั้นใต้ดินสองตรงหน้า
ที่เห็นคือความขาวสะอาดตา
กระเบื้องปูพื้นสีขาวแวววาว ทอดยาวออกไปจากด้านหน้าลิฟต์ ด้านในดูใหญ่มาก ประตูกระจกกันขโมยบานใหญ่ยักษ์ตั้งอยู่หน้าทางเดิน มองผ่านกระจกเข้าไป เห็นห้องทำงานหลายห้องอยู่ข้างใน