ฉินอวี่สังเกตเห็นสองคนที่นั่งอยู่บนม้านั่งเตี้ยตรงหน้าในทันที
หญิงสาวรวบผมเป็นหางม้าสูง ถึงอากาศจะร้อนระอุแต่ก็สวมชุดลุยศึกทะมัดทะแมงทั้งตัว นางงดงามยิ่ง ผมยาวสลวยพลิ้วไหว ผิวขาวเนียนละเอียดราวกับจะบีบน้ำออกมาได้ ดูไม่ออกเลยว่าใช้ชีวิตอยู่ในวันสิ้นโลก ดูแลรักษาดีกว่านางเสียอีก!
รู้หรือไม่ว่าฐานที่มั่นวั่นอานของพวกเขามีเสบียงสำรองหนาแน่นเพียงใด!
บิดาของนางลางสังหรณ์ไว้ก่อนที่ไวรัสซอมบี้จะระบาดว่าจะเกิดเรื่องร้าย จึงเตรียมการล่วงหน้า อาหาร น้ำดื่ม เครื่องใช้ พลังงานและกำลังคน ล้วนเตรียมพร้อมไว้หมด
ทั้งครอบครัวของนางได้รับการปกป้องอย่างดี อาศัยอยู่ในฐานที่มั่นวั่นอาน แทบไม่ต้องเผชิญวิกฤตวันสิ้นโลกแม้แต่น้อย
ถึงกระนั้น นางก็ไม่สามารถใช้ชีวิตเหมือนก่อนวันสิ้นโลกได้
เพราะอย่างไรเสบียงที่กักตุนก็มีจำกัด ต่อให้เป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลฉินก็ต้องประหยัด ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเพิ่งผ่านมาไม่ถึงปี เสบียงของพวกเขาก็ใกล้หมดแล้ว ระดับความเป็นอยู่ของพวกเขาในช่วงนี้ดิ่งลงอย่างฮวบฮาบ
แววตาของฉินอวี่ฉายความริษยาอย่างเปิดเผย เหตุใดสตรีผู้นี้จึงใช้ชีวิตได้ดีกว่านาง
ขณะนั้นเอง นางก็เห็นฉินเค่อที่นั่งพัดวีให้หานชิงเซี่ยอยู่ข้างๆ
"ฉินเค่อ!"
ฉินเค่อได้ยินเสียงนางก็หันกลับมามองอย่างเกียจคร้าน มุมปากยกยิ้มบางๆ "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"
ฉินอวี่สีหน้าโกรธกรุ่น สาวเท้าก้าวเข้าไปหา "ใครอนุญาตให้ขยะเน่าเหม็นอย่างแกพูดกับข้า!"